20 jaar zonder Puia: 'Men vindt de moordenaar van mijn zoon niet, men laat zijn graf opruimen en de enige reactie is: 'sorry''

© Wouter Van Vaerenbergh

, door (ab)

152

Maandagavond 26 juli 1999 ziet scheepshersteller Rudy Bernaerts een zwarte sporttas drijven in het Lobroekdok in Antwerpen-Noord. De man vist er weleens dode dieren uit het water, en prutst de zak met een stok open. ‘Het was zo’n tas die duikers vaak gebruiken. Het goedje stonk verschrikkelijk en hing vol insecten,’ vertelde hij later in Het Laatste Nieuws. ‘Toen ik zag dat er een lijk in de tas zat, heb ik onmiddellijk de politie gebeld.’

In de tas zit een naakt, zwaar toegetakeld kinderlijkje. De penis en het scrotum zijn weggesneden, de romp mist twee armen en één been. Pas ná de lugubere vondst doet een Romapaar aangifte van de verdwijning van hun 9-jarige neefje, Puia Marinescu. De jongen is al zes dagen spoorloos, maar omdat zijn oom en tante illegaal in het land verblijven, hebben ze de verdwijning niet durven aan te geven. En de ouders van het kind? Niemand weet waar die uithangen.

‘Ik woonde in die periode in Roemenië,’ vertelt Puia’s vader twintig jaar later. We ontmoeten Dinu Carpaciu in het kantoor van zijn Antwerpse advocaat, Daniel Peterfreund.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: