Herman Brusselmans: 'Al jaren vraagt men zich in het militaire milieu af of homoseksuelen geschikt zijn om te functioneren aan het front'

, door (hb)

363
brusselmans 1200

Slechts 698 Belgische militairen zijn actief in operaties in binnen- of buitenland. Er zijn er een paar die nucleaire sites in ons land bewaken, enkele honderden houden zich onledig in landen als Mali en Afghanistan, en de rest loopt rond in onze eigen straten, ter bescherming tegen terrorisme. Alle andere Belgische militairen liggen op hun luie kloten in de kazerne, studeren op hun gemakje om in plaats van kapitein majoor te worden, of blijven thuis met een burn-out, een wekenlang durende verkoudheid of een kogelwond, nadat ze per ongeluk in hun eigen voet hebben geschoten.

Ter verdediging van z’n lamlendige soldaten zegt generaal Van Hoorebeecke in een interview met het tijdschrift Dietsche Warande & Belfort: ‘Soldaat zijn is een hard beroep. Er hangt steeds boven je hoofd dat er een oorlog zal uitbreken. Bovendien moeten onze jongens uitrukken om tijdens rampen zandzakken te vullen, oude mensen uit rusthuizen te ontzetten en paniekerige poesjes uit bomen te halen. Ik heb zelf ook een poesje, en dat is een gevoelig diertje. Het heet Adolf, en iedere avond, nadat ik m’n uniform heb uitgetrokken, komt Adolf op m’n borst liggen spinnen, en steek ik m’n vinger in z’n hol, want in wezen ben ik een gepatenteerde gek. Net daarom ben ik het leger ingegaan, omdat je daar, hoe mesjogge je ook moge zijn, toch kunt opklimmen tot de graad die ik thans heb, en die me in staat stelt om bevelen te geven zoals ‘Knal alle Malinezen en Afghanen maar af’, ‘Steek de nucleaire sites in ons land in de fik’ en ‘Als je over straat patrouilleert, grijp dan alle meisjes met een minirok bij de flamoes.’ Ja, zo machtig ben ik, en thans ga ik in een wandkast even aan m’n vorte fluit sjorren, want ik sta enorm onder druk, en let maar op, of ik jaag godverdomme nog een kogel door m’n eigen voet ook, vieze communistische klootzakken, jullie zullen wel anders piepen als de troepen van Poetin aan onze grenzen staan, en wie zal het weer kunnen oplossen? Generaal Van Hoorebeecke uiteraard, de natuurlijke erfgenaam van Übersturmbahnführer Reinhard Heydrich, genadeloos afgemaakt in 1942 door Tsjechisch crapuul, dat een paar dagen later gelukkig door onze bevriende naziboys werd geëlimineerd.’

Ondertussen heeft ons het bericht bereikt dat generaal Van Hoorebeecke in het gesticht werd opgenomen, dat hij gedegradeerd is tot korporaal, en dat hij, na z’n eventuele vrijlating, zal ingezet worden bij het poetsen van de latrines op de landmachtbasis van Leopoldsburg. Hoe dan ook zijn onze militairen niet in een al te goede vorm, en of ze geschikt zijn om in belangwekkende operaties de juiste beslissing te nemen en die ook naar behoren in daden om te zetten, is maar zeer de vraag. Een onderzoek, gevoerd door De Standaard en VTM, heeft uitgewezen dat 83 procent van onze krijgers te dik is, dat 74 procent van hen pyschologisch ondermaats functioneert, dat 68 procent liever een baantje had gehad als boekhouder, vuilnisman of kantinejuffrouw, en dat 59 procent van hen latent homoseksueel is. Al jaren vraagt men zich in het militaire milieu af of homoseksuelen geschikt zijn om te functioneren aan het front. Zelf ken ik een homoseksuele militair, luitenant Gert Van den Abbeele, en die zei tegen mij: ‘Ik zou zeker functioneren aan het front. Oké, een frontsoldaat met gestifte lippen, oogschaduw en een string onder z’n soldatenbroek lijkt misschien raar, maar als het erop aankomt, zou ik iedere vijand, zeker de heteroseksuelen, naar de eeuwige jachtvelden sturen. Ik zou ook goed zijn in ondervragen en martelen. Met een veer zou ik kietelen aan de testikels van de tegenstander, wachten tot hij daarvan een erectie krijgt, hem vervolgens pijpen, en op het moment dat hij klaarkomt hem de keel oversnijden. Aan vrouwelijke vijanden zou ik minder aandacht besteden, die zou ik zonder veel gedoe ophangen aan een vleeshaak.’

In de hogere echelons van ons leger wordt eraan gedacht om ook luitenant Van den Abbeele in het gesticht te laten opnemen, en hem tevens te degraderen tot gewoon soldaat, die in de Japanse tuin van de koning de in de herfst afgevallen rozenblaadjes moet oprapen en ze later uitdelen aan de daklozen, vluchtelingen en sans-papiers in Brussel-Noord. Maar goed, het is niet allemaal kommer en kwel in het leger. Gisteren nog is, tijdens haar patrouille op de Meir in Antwerpen, sergeant-majoor Greet De Vlondere bevallen van een gezonde, leuke zoon. Hij zal de naam Napoleon krijgen, aldoende genoemd naar één van de tofste, talentrijkste en vriendelijkste militairen uit de geschiedenis.

Humo 4117/31 van 30 juli 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 30 juli 2019

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: