50 jaar Woodstock: ooggetuigenverslag van een man die er niet bij was

© Burk Uzzle

, door (md)

36

'Toen we eindelijk op mochten, lag daar voor ons een half miljoen mensen te slapen. Als uitgeleefde lichamen in de hel'

‘By the time we got to Woodstock

We were half a million strong

And everywhere was a song and a celebration

And I dreamed I saw the bomber death planes

Riding shotgun in the sky

Turning into butterflies

Above our nation’

(uit ‘Woodstock’ van Joni Mitchell)

Bovenstaande zinsnede kent u wellicht van de mooie versie die Crosby, Stills, Nash & Young ervan maakten op hun waarlijk legendarische tweede langspeelplaat ‘Déjà Vu’. Maar we mogen natuurlijk nooit vergeten dat het lied ontsproten is aan de goed ontwikkelde hersenen van Joni Mitchell, en dat háár handige handen de gitaar bespeelden die de melodie opleverde. Wie de tekst goed leest, en ook Joni’s oerversie tot zich laat doordringen, beseft snel dat deze song niet écht over het Woodstock-festival gaat, maar wel over de smerige oorlog die toen in Vietnam aan de gang was, en over hoe het vreedzame verzet van honderdduizenden jongeren op een festivalweide het bewijs leverde dat er ook een ánder Amerika was, dat niet noodzakelijk begeesterd was door een kapitalistische droom.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: