Nina Derwael over haar hemel & hel: 'Ik ben een beetje een cultuurbarbaar'

, door (nj)

8

Nina Derwael «Ik wist op dat moment nog niet of ik een medaille had gewonnen, maar ik besefte wel dat ik een uitstekende prestatie had geleverd, dat al mijn werk had geloond. Een onbeschrijflijk zalig gevoel was dat. En dat ik won, kan ik nu soms nog altijd niet geloven. Een wereldkampioenschap is voor mij altijd iets geweest dat je op tv zag. Niet iets waar je zélf aan deelnam, laat staan dat je het nog won ook. Maar op de één of andere manier realiseerde ik me op het moment zelf niet goed dat ik op een WK stond. Het was zoals op de Olympische Spelen in Rio, in 2016: het besef kwam pas achteraf.»

HUMO Heb je in je leven ook al iets meegemaakt dat de hel op aarde benaderde?

Derwael «Hout vasthouden: eigenlijk niet. De slechtste momenten van mijn leven hebben tot nu toe altijd met sport te maken gehad. Trainingen waarop niks lukt, heb ik altijd al heel frustrerend gevonden. Ik lééf voor mijn sport, hè? Maar gelukkig heb ik familie en vrienden bij wie ik altijd terechtkan wanneer het eens wat minder gaat. Dankzij hen is het me altijd gelukt om mezelf weer op te peppen. En lang niet alle wedstrijden zijn verlopen zoals ik het graag had gewild, maar ik ben nog nooit echt helemaal door het ijs gezakt. Zoals ik al zei: hout vasthouden.»

HUMO Waar heb jij zoal een hekel aan?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: