Deze songs hadden de Belgische Pukkelpop-muzikanten absoluut zelf willen schrijven

, door (fvd)

4

The Van Jets (Donderdag, Club)

‘I’ve Seen That Face Before (Libertango)’ – Grace Jones

Johannes Verschaeve «‘Love Will Tear Us Apart’ van Joy Division was mijn eerste keuze, omdat het zo direct binnenkomt, maar ik ben geland op ‘Libertango’ van Grace Jones. Ik ken het nummer al veel langer, maar een paar jaar terug was ik er echt helemáál van in de ban, toen het in de late uurtjes plots gespeeld werd op het trouwfeest van mijn maat Dijf Sanders en mijn hele wezen ernaartoe gezogen werd. Ik was obsessed, en heb er nadien nog een week lang van alles over zitten opzoeken. Ik leerde het ook zelf spelen, en heb het sindsdien een paar keer gecoverd. Vooral het contrast in dat nummer is zo sterk: door de reggaevibe is het warm en relaxed, maar het straalt ook een constante dreiging uit. Het is een soort herwerking van Astor Piazzolla’s ‘Libertango’ – binnen de tango nuevo een absolute classic – waar Jones lyrics voor heeft geschreven. Een nummer waar magie van afstraalt.»

★★★

Evil Invaders (Zaterdag, Main Stage)

‘Painkiller’ – Judas Priest

 

Joe Van Audenhove «Op de vraag ‘Wat is heavy metal?’, is ‘Painkiller’ het best denkbare antwoord. Scheurende gitaren, agressie in de stem, explosies in de achtergrond: een song met enorm veel power. Een beukende machine die je bij de eerste luisterbeurt gegarandeerd wegblaast. ‘Painkiller’ blijft ook altijd opbouwen. Eerst de drums, dan de gitaren erbij, dan de door merg en been gaande stem, enzovoort. Telkens als je denkt: ‘het gaat nu wel stilaan stoppen zeker’, gaan ze er nóg eens over. En nóg eens. Holy shit!»

★★★ 

blackwave. (Vrijdag, Main Stage)

‘Devil’s Pie’ – D’Angelo

 

Willem Ardui «Samen met ‘Madvillainy’ van MF Doom en Madlib, is ‘Voodoo’ – de plaat waar dit nummer op staat – dé reden dat ik into hiphop ben geraakt. Voorheen was ik bezig met rock, indie en folk, maar na mijn eerste keer ‘Voodoo’ gingen mijn oren en ogen helemaal open. Ik heb onder meer voor ‘Devil’s Pie’ gekozen omwille van de tekst. D’Angelo kaart het materialisme en de ratrace in onze maatschappij aan, en dat is een onderwerp dat altijd wel relevant zal zijn. Ook voor mij, want ik ben als muzikant in een industrie terechtgekomen waarin de eerste willen zijn heel erg leeft. Iederéén wil een slice van de devil’s pie...»

★★★ 

The Subs (Zaterdag, Dance Hall)

‘Dreams’ – Fleetwood Mac

 

Jeroen De Pessemier (blaast) «Eén nummer? Ik kan er honderd noemen! Min of meer élke song die ik graag hoor, had ik graag zelf geschreven (lacht). Maar vandaag kies ik voor ‘Dreams’, een nummer dat al meer dan veertig jaar bestaat en iedereen nog altijd de max vindt. Hipsters, oude bomma’s, feestvolk, zelfs voetbalhooligans: iedereen valt voor ‘Dreams’. Ik vind het moeilijk te vatten hoe breed dat gaat. Er zijn meer nummers die de volledige bevolking aanspreken, maar niet héél veel.»

★★★ 

Miss Angel (donderdag, Club)

‘Party and Bullshit’ – The Notorious B.I.G.

 

Angela Agyei «Ik was 14 jaar en zat op mijn computer te zoeken naar hiphopliedjes uit de jaren negentig – just doin’ my research. Opeens botste ik op ‘Party and Bullshit’ van Biggie Smalls. De beat? Fucking graaf. De lyrics? Ken ik tot op vandaag helemaal vanbuiten. Als ik dat nummer ergens hoor, spring ik recht en rap ik mee, ongeacht waar of bij wie. (Begint te rappen) ‘Moet popping, ho hopping, ain’t stopping Big Poppa, I’m a Bad Boy!’ Héérlijk. Ik denk dat iedereen weleens nood heeft aan een je-m’en-fous-momentje waarop je even niet nadenkt maar gewoon uit de bol gaat. Wel, daarom bestaat ‘Party and Bullshit’.»

★★★ 

Compact Disk Dummies (Zaterdag, Dance Hall)

‘Roundabout’ – Yes

‘It’s My Life’ – Talk Talk

‘Blackbird’ – The Beatles

 

Lennert Coorevits «Omdat het veel te moeilijk is om me tot één nummer te beperken, heb ik er drie gekozen. ‘Roundabout’ van Yes, omdat dat technisch en qua sound bijzonder zot in elkaar zit. ‘It’s My Life’ van Talk Talk: niet alleen de ultieme eightiessong, ook een bewijs dat melancholie en feeststemming succesvol versmolten kunnen worden. En dan nog The Beatles. Stel je voor dat je op een ochtend wakker wordt, je je aan de schrijftafel voor een wit blad papier zet en dat daar dan een nummer als ‘Blackbird’ uitkomt! The Beatles hebben veel goede songs, maar in al zijn eenvoud is ‘Blackbird’ misschien wel hét summum van de popmuziek.»

★★★

MDC III (Vrijdag, Castello)

‘Delta Rain Dream’ – John Hassell & Brian Eno

 

Mattias De Craene «Het eerste nummer dat ik leerde kennen van Hassell en Eno’s ‘Fourth World, Vol. 1: Possible Musics’, een redelijk futuristische plaat. De drums lijken wel onder water opgenomen, en tegelijk laat Hassell zijn trompet net superdroog en zanderig klinken. Het is hún poging tot een voorspelling van hoe muziek in de verre toekomst zal klinken. Ik weet niet of ik meer jaloers ben om het nummer dan om de duidelijk goed ontwikkelde gave van Hassell en Eno om de toekomst te voorspellen, maar het is sowieso een fantastische plaat, die mij erg geïnspireerd heeft.»

★★★ 

Shht (Zondag, Castello)

‘Human Sadness’ – The Voidz

 

Mathijs Steels «We hebben nogal uiteenlopende muzieksmaken binnen Shht, maar over enkele bands zijn we het allemaal eens. Zoals The Voidz, van en met Julian Casablancas van The Strokes. ‘Human Sadness’ duurt bijna 11 minuten, en klinkt tegelijk toegankelijk én experimenteel. Het schiet alle kanten op en duikt van de ene gevoelswereld in de andere, maar vertelt toch duidelijk één verhaal – precies wat wij ook proberen te doen. Meerwaarde: beluister ‘Human Sadness’ met de clip erbij. Die is tegelijk banaal én apocalyptisch, bijvoorbeeld wanneer de gitarist op een berg staat te soleren terwijl de wereld om hem heen aan het vergaan is.»

★★★ 

Equal Idiots (Zaterdag, Main Stage)

‘Danny Nedelko’ – IDLES

 

Thibault Christiaensen «IDLES is een band waar ik de voorbije twee jaar enorm veel naar heb geluisterd, en die is uitgegroeid tot één van dé trekkers van de nieuwe punk. ‘Danny Nedelko’ gaat over de migratiecrisis, en is genoemd naar een echte persoon, een Oekraïense vriend van de band. De boodschap: iedereen komt altijd wel van ergens. Anderzijds is het ook een megacatchy nummer, één dat door een volledig stadion meegezongen kan worden. Een voetbalanthem mét betekenis, dat zou ik ook nog ooit uit mijn gitaarvingers willen krijgen. En verder zeg ik tegen om het even welke classic van Oasis ook geen nee.»

★★★ 

Glints (Donderdag, Dance Hall)

‘Nights’ – Frank Ocean

 

Jan Maarschalk Lemmens «‘Nights’ bestaat uit twee delen. In het eerste hoor je gitaarsamples, minimale beats en zang. Halfweg wisselt het tempo en wordt het plots veel donkerder, maar tekstueel en thematisch is het eigenlijk een herinterpretatie van deel één. Alsof er twee verschillende versies van dezelfde song waren en Frank niet kon kiezen. Bovendien valt het moment van die omschakeling precíés in het midden van de plaat ‘Blonde’, waardoor ‘Nights’ het belangrijkste thema van de plaat, dualiteit, nog eens extra in de verf zet. Absoluut hoogtepunt van ‘Blonde’, en een instant classic.»

★★★ 

Portland (Vrijdag, Marquee)

‘Open Up Your Door’ – Richard Hawley

 

Jente Pironet «Ze zeggen dat Tomorrowland-dj’s goed weten hoe ze nummers tot een climax moeten laten komen, maar met ‘Open Up Your Door’ – dat ik voor het eerst hoorde als jonge puber op vakantie in de Pyreneeën – heeft Richard Hawley die truc tot een wetenschap verheven. Het begint rustig, groeit organisch en eindigt bombastisch. Uit dezelfde mal als ‘One Day Like This’ van Elbow, maar veel beter. Hawley is een crooner met de warmste stem van het universum, ‘Open Up Your Door’ het prachtigste lied ooit gemaakt. Ik spreek nogal vaak in superlatieven, maar voor Hawley mag het.»

Pukkelpop van 15 tot 18 augustus. Info & tickets: pukkelpop.be.

Humo 4119/33 van 13 augustus 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 13 augustus 2019

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: