Marc Didden: Lili, Marleen et moi

, door (md)

Deel
diddy 1200

Waarom zou ik ook? Ik beroof nooit oude dames van hun handtas, ik bijt al evenmin de kop van levende kippen af, en als ik naar kinderporno kijk, komt die altijd van Studio 100, toch een kwaliteitsmerk. Als u ooit een gutmensch wilt zien, bekijk mij dan eens.

De jonge reporter had me even daarvoor gevraagd wat ik van ‘La casa de papel’ vond, en van ‘Stranger Things’. En ik had tot haar verbazing moeten bekennen dat ik geen van beide tv-series ooit had gezien. Ik zag haar wenkbrauwfronsend denken: weer zo’n intellectueel die meteen gaat zeggen dat hij geen televisie heeft. Maar ik sneed haar gedachten de pas af door te zeggen dat ik minstens zeven uur per etmaal tv kijk.

‘‘Zomergasten’, zeker?’ zei ze toen op een toon van heb ik jou daar. Ik counterde meteen met mijn top drie: ‘‘Border Control Canada’, ‘Border Control Australia’ en ‘Border Control’.’

Ze lachte. Ik niet.

‘Het liefst van al zie ik de afleveringen waarin zo’n rare Chinees rotte vis wil binnensmokkelen in het nette Vancouver of zo. En dan doet of hij geen woord Engels begrijpt en daarna met handen en voeten uitlegt dat hij dacht dat rotte vis gewoon mocht.’

Ik verborg voor de jonge reporter dat het tv-programma dat mij bij warme dagen het meest bevalt, eigenlijk ‘Lili en Marleen’ heet. Dat die zo liefdevol geschreven personages daar mijn zomergasten zijn. Mijn pleasure zonder zelfs maar één ons guilt. Marc Didden

Humo 4119/33 van 13 augustus 2019

Dit artikel staat in:

HUMO van dinsdag 13 augustus

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: