'Vanaf de eerste minuut zal het stormen in Jan Breydel. Niet zeker is welke kant op'

, door (jan mulder)

16
a1
© PHOTONEWS

Toen de tv-uitzending begon, zagen we waarom de leiders van Club Brugge zo hadden gehamerd op het gevaar van onderschatting: achter één van de doelen gaapte een zwart gat. Was de afstand door de brede atletiekbaan en een enorme open vlakte daarachter te groot om de contouren van de tribune zichtbaar te maken? Er was geen tribune. Als de avond niet was gevallen, had je vanaf rij 7 zitje 16 op de hoofdtribune ongehinderd heel Opper-Oostenrijk kunnen bekijken, met de Pöstlingberg en de Donau, daarachter schitterend in de zon de stad Linz met de Priesterseminarkirche, de Oude Dom en de trolleybussen in straten van lang geleden. Dat alles op muziek van Anton Bruckner en zang van Richard Tauber, grote zonen van Linz.

Het liefst zou je wegmijmeren en geen seconde meer denken aan de kwalificatie voor de poulefase, maar aan je geliefde, die je ooit bij de Priesterseminarkirche tegenkwam. Zó’n stad is Linz en zo’n club is LASK: romantisch en niet serieus te nemen in de wereld van Real Madrid, FC Barcelona, Liverpool en Bayern München. Trainer Philippe Clement en alle goed geïnstrueerde spelers (‘Niet mijmeren!’) zeiden vanaf de vrijdag daarvoor dus dat Linz niet mocht worden onderschat. Het weekend, de maandag, in de vertrekhal van de luchthaven en na de landing in Linz: ‘We mogen ze zeker niet onderschatten.’

Hoe meer dat werkwoord viel, des te erger werd het onderschatten. Geen tribune, trolleybussen, middenvelders uit Opper-Oostenrijk die in de Konditorei te vaak een Sachertorte eten – ik begreep het wel. Zou Club de naam van de trainer van LASK kennen?

Het spel van LASK Linz was zodanig, dat elk greintje onderschatting onmiddellijk verdween. Was het Sturm und Drang, kick and rush, hotseknotsvoetbal? Nee. Linz creëerde de kansen met snelle combinaties. De trainer van dit Vollgasfussball (dixit Gert Verheyen) heet Valérien Ismaël.

LASK begon op een letterlijk adembenemende manier aan de wedstrijd. Na 18 seconden had het al 1-0 moeten zijn. Een reuzenkans. Brugge werd achteruitgedrongen en wist zich nauwelijks raad. Daarna weer een enorme kans, en nog één. Met een beetje pech was het in een tijdspanne van vier minuten 3-0 geweest en was de Brugse Champions League-droom normaal gesproken uitgedroomd. Prachtig waren de ooohs en aaahs van de Linzer supporters en opa’s enthousiaste stoot met de elleboog tegen de kleinzoon na het schot van Mittelstürmer Klauss dat rakelings naast ging. Grootvaders geluk was het geluk van de supporter die er ook was toen Linz in de derde provinciale nog tegen SV Stripfing en Wiener Viktoria speelde. Eén uitval en een goedkope strafschop leverden Club Brugge de einduitslag op: 0-1 en de bijna zekere kwalificatie voor het lucratieve eindtoernooi.

De dagen vóór de return in Brugge zal trainer Clement de onderschatting weer hebben behandeld: ‘LASK Linz is een onberekenbare ploeg. We zijn er nog lang niet.’

LASK Linz is juist erg berekenbaar: het speelt ongecompliceerd, het speelde in de eerste helft stukken beter dan Club Brugge. Een vervelende bijkomstigheid bij de terugmatch is dat inwoners van Linz niet wegmijmeren bij het Venetië van het Noorden. Ze kennen die romantische straatjes langs het water, en de geveltjes van het wonderschone Brugge hebben zij thuis mooier. Dat hier een tegenstander niet moet worden onderschat, komt niet bij hen op. Mijn voorspelling: vanaf de eerste minuut zal het stormen in Jan Breydel. Niet zeker is welke kant op.

Humo 4121/35 van 27 augustus 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 27 augustus 2019

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: