'We moeten samen vaststellen dat de gevangenis een oplossing is die niets oplost'

© Saskia Vanderstichelen

, door (ms)

66

'Na de ervaring als jurylid kan ik het niet meer opbrengen om naar een whodunit op tv te kijken: dat is altijd weer een revue van clichés'

Van Peter Vermeersch (47), auteur van ‘Ex’, een razend interessant boek over het voormalige Joegoslavië, kun je veel verwachten, maar hij overtreft zichzelf met ‘Aantekeningen bij een moord’, een erg pakkende oproep om diep na te denken over hoe we met misdadigers en slachtoffers omgaan.

HUMO Zullen we bij de feiten beginnen?

Peter Vermeersch «In november 2012 dringen drie jongens het appartement van een oudere dame in Brussel binnen. Drie pubers, die in de namiddag aan de drugs hebben gezeten en misschien niet helemaal helder zijn. De dame probeert zich te verdedigen, er is een gevecht, de jongens gaan er met geld en juwelen vandoor. Later vernemen ze dat de vrouw pas drie dagen later gevonden is, gestorven aan haar verwondingen. Ze zijn zich toen samen met hun familie bij de politie gaan aangeven. De jongste twee, allebei 15 jaar, werden door een jeugdrechter veroordeeld en zijn inmiddels weer vrij. De derde, een broer van één van de twee 15-jarigen, was net 18 geworden: hij is in afwachting van zijn assisenproces in voorhechtenis geplaatst.»

HUMO De twee broers kwamen uit een Albanese familie.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: