Humo sprak Iggy Pop: 'Ik heb een extreem leven geleid: het verbaast me elke dag dat ik er nog ben'

, door (ss)

60

Ik spreek Iggy Pop (72) in zijn villa in Miami, enkele dagen nadat hij zijn uitstekende nieuwe cd ‘Free’ heeft afgewerkt. Als de taxi me voor zijn deur afzet, is een leguaan het eerste wat ik zie – symbolisch, want het eerste rockgroepje waarin Iggy heeft gezongen, heette The Iguanas. In Iggy’s achtertuin, die grenst aan het water, ontwaar ik nog iets anders: een pelikaan, wilde papegaaien en… een alligator. Dat water grenst aan één van de negentien golfclubs in Miami. The Ig is een verwoed golfer – handicap 4, dat is geen kattepis. We keuvelen wat over de schrijver Carl Hiaasen (‘Een geweldige chroniqueur van de boven- en onderwereld van Miami’) en over het alomtegenwoordige leger op South Beach (‘Het belang en de stoerheid van ons leger wordt de laatste tijd heel nadrukkelijk in de verf gezet om slechts één reden: ze vinden te weinig rekruten’).

James Newell Osterberg Jr. is privé niet de Amerikaanse primitief die zijn over het podium stuiterende alter ego suggereert. Al is het bij een gesprek altijd af te wachten wie je voor de microfoon krijgt: Jim of Iggy. Vandaag overheerst Jim, lijkt het. Al is Iggy ook present, languit onderuitgezakt naast me op de sofa aan het zwembad: naakte torso, blote voeten, ritssluiting open, wat doof aan het rechteroor na vijftig jaar teringherrie.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: