Helena (17), dochter van Christophe Lambrecht: 'Ik ben niet alleen mijn papa kwijt, maar ook mijn beste vriend.'

© Saskia Vanderstichele

, door (jm)

158

'Papa zal nooit echt gestorven zijn: ik heb 'm altijd bij me. Wanneer het pessimisme het van me overneemt, denk ik soms: iets meer papa zijn, Helena, iets meer papa zijn'

HELENA LAMBRECHT «Ik keek er enorm naar uit: die laatste zomer als puber, en dan húp, het volle leven in. Maar het is dus helemaal anders gelopen. Ik heb nog geprobeerd om er iets moois van te maken, maar ik kan mezelf maar beter niet voorliegen: dit is de verschrikkelijkste zomer van mijn leven.

»Na de dood van papa ben ik vooral heel boos geworden. Ik heb altijd erg geloofd in het lot: de dingen lopen zoals ze moeten lopen. Maar toen papa stierf, dacht ik: als dít is hoe de wereld draait, als dít mijn leven is, laat het dan maar. Fuck het lot. (Verontschuldigend) Je denkt dat drama iets is dat anderen overkomt, hè. Tot het in jouw leven gebeurt.

»Ik voelde een grote woede, en kon niets meer aanvaarden van anderen. Ik werd kwaad op mensen die zeiden dat ze me graag zien, dat ze me wilden helpen, dat we ons er samen door zouden slaan.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: