Herman Brusselmans: 'Dat die zeventien Belgische nazi's zo snel mogelijk eeuwig mogen branden in de hel'

, door (hb)

173
brusselmans

Oké, je kunt aanvoeren dat Duitsland gerust Polen mocht annexeren, want dat is toch een kutland zonder enige betekenis, maar om dan meteen ook Frankrijk, België en Nederland binnen te vallen, dat vond ik zwaar overdreven. Plus, bommen gooien op Engeland, waar was dat goed voor? Hitler besefte zeker niet hoeveel Engelse gezinnen hij daarmede in de ellende hielp, in die zin dat die mensen zonder elektriciteit zaten, zonder water, zonder huis en vaak zonder hond, want er wordt te weinig bij stilgestaan dat dieren de eerste slachtoffers van gewapende conflicten zijn.

Ik weet waarover ik spreek. Het paard van m’n grootvader Frans, die goeie ouwe Bles, is in maart 1943 door een Duitse soldaat koudweg afgemaakt met een kogel tussen z’n ogen. Wat had de arme Bles gedaan om dat te verdienen? Nou, hij had de soldaat met één van z’n achterpoten een enorme trap tegen z’n kloten gegeven. Maar louter daarvoor verdien je toch niet om gefusilleerd te worden? Als ik dat verhaal aan vrienden en kennissen vertel, zijn er weinigen die compassie tonen met Bles zaliger. ‘Ach, het is allemaal zo lang geleden,’ zeggen ze dan. Beseffen ze niet dat het verleden continu inhaalbewegingen maakt die het heden, als we pech hebben, onrustwekkend op de hielen kunnen gaan zitten? Sterker nog, dat het verleden het heden dwingt om er een kopie van te worden?

Met andere woorden, dat alles wat rechts is een gigantische opstoot kent in Europa, zou ertoe kunnen leiden dat de infame oorlog uit de eerste helft van de jaren 40 zich herhaalt. Derhalve moeten we de rechtse tendensen met zwaard en vuur bestrijden. Zo heb ik ontdekt dat een buurman van mij een swastika tussen z’n schouderbladen heeft laten tatoeëren. Dat heeft hij niet ongestraft gedaan. Drie dagen geleden heb ik de ruiten van z’n huis ingegooid met een baksteen, eergisteren heb ik een zak zelf gescheten stront in z’n postbus gedeponeerd en gisteren heb ik de banden van z’n Volkswagen Fox platgestoken. Vanavond ga ik z’n vriendin in de bosjes trekken, haar onderbroek van haar vette lijf rukken en een komkommer in haar reet douwen. Dood aan de fascisten! En dat die vriendin verstandelijk gehandicapt is, een IQ heeft dat flirt met de ondergrens en het verschil niet kent tussen een kachelpook en een beuling, dat kan me geen fuck schelen. Let op, de oppervlakte van de komkommer die ik in haar hol zal rammen, zal op de koop toe vol glassplinters zitten. Misschien heeft zij niet eens nazisympathieën, maar haar vriend wel, en als je met een nazi een relatie aangaat, dan moet je daar de gevolgen van dragen.

Dat Hitler de treinen op tijd deed rijden, zal daar niks aan veranderen. Overigens is dat steeds wederkerende gezeik over de op tijd rijdende treinen van Hitler pure onzin. M’n grootmoeder Maria reisde in 1942 naar Berlijn om daar haar zieke zuster Frieda te bezoeken. Volgens het spoorboekje zou ze om 11.48 uur op het Berlijnse Bahnhof arriveren. Weet je om hoe laat ze in werkelijkheid aankwam? Om 14.16 uur! Is dat op tijd? Nee, dat is niet op tijd. Dat was veel te laat, en tegen dat m’n grootmoeder bij haar zus arriveerde, was die overleden.

Bovendien was schoonbroer Heinrich inmiddels opgepakt door de Gestapo, omdat hij tijdens een speech van Goebbels naar het podium had geroepen: ‘Ge zoudt beter prei gaan planten op uw zolder in plaats van hier uw grote klep te staan opentrekken, manke onnozelaar!’ Je moet rekenen dat Goebbels inderdaad mankte, door een horrelvoet. Wie daaraan durfde te refereren, zoals grootoom Heinrich, werd afgevoerd naar Dachau, en moest daar rotsblokken van 800 kilo in stukjes hakken met een nagelknipper. En je kreeg geen eten, geen drank, geen sigaretten, geen diverse ontspanningsmogelijkheden, en geen briefpapier en balpen om eventueel een leuke brief naar je geliefden te schrijven.

Gelukkig heeft Heinrich Dachau overleefd, en is hij later een veelgevraagd schlagerzanger geworden op feesten en partijen, al klonken z’n liederen niet altijd even verstaanbaar, omdat in het kamp z’n tong uit z’n mond was gerukt met een nijptang. Een pensioen heeft hij nooit gekregen, maar de klootzak die z’n tong eruit had getrokken, allicht wel. Ook zeventien Belgische nazi’s krijgen heden ten dage nog steeds een pensioen. Dat ze zo snel mogelijk eeuwig mogen branden in de hel.

Humo 4123/37 van 10 september 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 10 september

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: