Ariane Braccio uit 'De rechtbank': 'Eén keer heb ik zelf voor de rechter gestaan. Dat was zeker een nuttige les'

© Geert Van de Velde

, door (ss)

219
VIER| Bekijk programma-info »

'Op school zag men in mij enkel een naaistertje. Maar ze hebben me niet klein kunnen houden'

In mijn hoofd is Limburg een landelijk gebied waar pais en vree heerst, maar de grensstreek die zich uitstrekt tot Maasmechelen, Genk, Hasselt en Tongeren herbergt behalve de lijzige medemens ook hele horden testosterongangsters en ander uitschot dat de relativiteit van de vooruitgang belichaamt. Als ik het pleintje voor het gerechtsgebouw op loop, kijken de mensen die mijn pad kruisen mij taxerend en argwanend aan: ‘Wat zou díé vent hebben mispeuterd?’ ‘Wij hebben onlangs verboden dat cameraploegen nog filmen in de wandelgangen,’ zal rechter Ariane Braccio even later zeggen. ‘Er kwamen te veel klachten van mensen die hier toevallig moesten zijn: die moesten dan telkens thuis uitleggen dat zij géén verdachten of misdadigers waren.»

HUMO Waarom wordt, van alle gezichten die in ‘De rechtbank’ in beeld komen, uitgerekend dat van de beklaagde onherkenbaar gemaakt? En waarom mag die beklaagde de uitzending verbieden? Ik zou denken dat een misdadiger zich niet meer op het recht op privacy kan beroepen.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: