Griet Op de Beeck: 'We willen altijd weg van de pijn. Maar om iets op te lossen, moet je dóór de pijn'

© Johan Jacobs

, door (jm)

42

'Ik heb de mogelijkheid om moeder te worden kapotgedacht. Ik zou doodsbang zijn om mijn kind te beschadigen'

Griet Op de Beeck «Van níét schrijven word ik ongelukkig, dus begin ik doorgaans meteen aan een nieuw boek als er eentje klaar is. Maar deze keer was het anders. Mijn diepste gevoel van onzekerheid dat me al m’n hele leven vergezelt, maar dat ik de afgelopen jaren steeds beter wist te hanteren, was full-blown terug. ‘Kan ik het nog wel?’ vroeg ik me af. En ook: ‘Moet ik me opnieuw op een complex thema storten en mezelf emotioneel uitwringen? Waarom schrijf ik niet eens een boek over een brandweerman die heroïsche stunts uithaalt?’ Ik raakte niet uit die impasse.

»Uiteindelijk heb ik mezelf gedwongen om eraan te beginnen, en na een tweetal weken voelde ik: yes, het loopt weer – al heb ik alles uit die beginperiode wel weggegooid. Ik was op een verkeerd spoor begonnen, maar achteraf gezien was dat niet erg: het was de enige manier om wél het juiste spoor te vinden. Dit is ook het eerste boek waarin ik bochten neem die ik vooraf niet had ingecalculeerd. Bij mijn vorige boeken had ik een rudimentair schema dat ik behoorlijk getrouw volgde. Dat was er nu ook, maar in een aantal cruciale passages heb ik het feestelijk genegeerd.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: