Fokken om te doden: Humo dook onder in de illegale wereld van de pitbullgevechten

, door (hendrik jan korterink)

7591

Liever luisteren dan lezen? Hieronder het ingesproken verhaal door Blendle:

'Een tophond gaat op de slagaders af: als je donker bloed ziet, is het in enkele minuten afgelopen'

Het strijdperk meet vier bij vier meter, in een loods op een afgelegen bedrijventerrein. De honden blaffen niet: minutenlang is er niets anders te horen dan het gegrom en het happen van de kaken. Bekken haken in elkaar vast, tanden raken versplinterd en botten verbrijzeld, huid wordt weggeknaagd: het gaat door merg en been. Soms juichen enkele aanwezigen, vaker is het akelig stil tijdens het gevecht op leven en dood, dat uren kan duren.

Het circuit van de pitbullgevechten is klein: elke week worden er één of twee georganiseerd in Europa. In België en Nederland zijn er nooit meer dan vijftien mensen aanwezig, meestal minder. In ons land geldt geen fokverbod, en ook sommige wedstrijdvormen zijn toegestaan, zoals tug of war, een soort touwtrekken, en weightpulling, waarbij de hond een voertuig voorttrekt. Gevechten op leven en dood zijn verboden, maar gamer Erik (*) neemt er toch al jaren aan deel met zijn eigen pitbulls.

Erik «Als je een pitbull op straat ziet, is het er altijd één van 30 kilo, met een halsband met pinnen: wij noemen die een petbull of een pakje boter. Een echte vechthond is 10 kilo lichter, maar wij komen nóóit naar buiten met onze honden. Eigenlijk heb je geen sociaal leven. Je kunt nooit met vakantie, want je moet altijd thuisblijven voor de honden. Je kunt ook niet in de stad wonen, want je hebt ruimte nodig. Daarom geven sommigen er na verloop van tijd de brui aan.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: