Uit de platenkast van Mauro: ' Porno for Pyros'

, door (mp)

5
Uit de platenkast van Mauro: 'Mauro Pawlowski'

Bij het lezen van een autobiografie verbaast het me steeds weer wat voor een fenomenaal geheugen sommige mensen hebben. ‘Het avondrood viel door het wc-raam. Ik trok mijn broek weer op. Plots hoorde ik mijn vader op de trap vloekend een trede missen.’ Ik begrijp zoiets niet. Voor mij zijn de nineties als een vage droom waarin Kurt Cobain door een mistige tuin schrijdt. In de verte weerklinkt er feedback van een eenzaam achtergelaten gitaar. Een zwerm grijze mussen schrikt op.

Het was dan ook een vreemd decennium, die nineties. Met heel veel bewust doodgewone muziek. Er mocht weer van alles niet. Zoals klinken als Michael McDonald. Wie zich daar geen hol van aantrok, was Perry Farrell. Niet dat hij per se wilde klinken als Michael McDonald – sorry, het is een verwarrend voorbeeld, mijn fout – maar Farrell maakte er telkens echt iets feestelijks van.

Uit de as van het meer dan fantastische Jane’s Addiction, één van de beste bands ooit, presenteerde hij ons Porno for Pyros. Genoemd naar het inferno dat toen in L.A. was ontstaan door rellen na racistisch geweld van de politie. ‘I took off my clothes and came four times / It was porno for pyros’. Hun optreden op Pukkelpop in 1993 staat voor altijd in mijn top tien aller tijden. Ik herinner me strippers en acrobaten op het podium. Het was eens iets anders.

Hun debuutplaat is een klassieker. Psychedelische gothic garagerock voor de massa. Een stijl die elk decennium opnieuw kan gebruiken.

Humo 4125/38 van 24 september 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 24 september 2019

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: