Waarom 'Breaking Bad' zo populair blijft: 'verslavender dan een shot van de zuiverste crystal meth'

, door (fvd)

451

Koortsdroom

‘Breaking Bad’ maakt terecht deel uit van de Grote Vier, de meest voldragen fictiereeksen van the golden age of television. Maar de reeks over de door longkanker wegterende chemieleraar Walter White (Bryan Cranston) die – om zijn familie ook postuum nog financieel te kunnen ondersteunen – crystal meth maakt en verkoopt, is uitzinniger dan ‘The Sopranos’, donkerder dan ‘Mad Men’ en amusanter dan ‘The Wire’.

Het verhaal van White en z’n kompaan Pinkman (Aaron Paul) was geloofwaardig genoeg om mensen in verwarring te brengen – één opname met junkie-prostituee Wendy moest worden stilgelegd toen een passant haar voor een echte straatwerker nam en naar haar prijs informeerde – maar volkomen realisme was nooit een doel. Denk aan het wandelende lijk Gus Fring, aan het afgesneden en op de rug van een schildpad gekleefde hoofd van Tortuga, of aan de verhaallijn met de vliegtuigcrash.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: