Veerle Baetens in 'Au nom de la terre': leven als boer in Frankrijk

, door (vvp)

58

Veerle Baetens «Ik ben graag in Frankrijk, het is er fijn werken. Frans spreken vereist wel een extra inspanning. Ik begin twee maanden vroeger mijn teksten in te studeren, en de eerste twee weken moet ik, ter ondersteuning, beroep doen op een coach. Maar hoe langer ik het doe, hoe beter het gaat.»

HUMO Édouard Bergeon, de regisseur van ‘Au nom de la terre’, debuteert op het witte doek. Hoe heeft hij je kunnen overtuigen?

Baetens «Ik vind het sowieso leuk om met beginnende regisseurs te werken: zij hebben nog dat gretige enthousiasme. En ik had Édouards ontroerende documentaire ‘Les fils de la terre’ al gezien, waarin hij hetzelfde verhaal vertelt als in de film: het gaat namelijk niet zomaar over een boer, maar over zijn eigen vader. ‘Au nom de la terre’ is waargebeurd. Ik speel de moeder, die haar echtgenoot door weer en wind blijft steunen.»

HUMO Is het niet raar om de moeder van je regisseur te spelen?

Baetens «Ik heb haar een paar keer ontmoet, om haar emotionele reacties beter te begrijpen. Maar goed, Édouard was ook wel zo verstandig om de nodige afstand te nemen: waargebeurd of niet, het blijft fictie. Guillaume Canet, de acteur die de boer speelt, is ook zijn vader niet, hè?»

HUMO Canet is een enorme ster in Frankrijk. Een diva?

Baetens (lacht) «Laat ons zeggen dat er toch wel een zekere afstand was die ik niet gewoon ben van bij ons. Maar hij was altijd professioneel en vriendelijk.»

HUMO ‘Au nom de la terre’ vertelt, naast het familiedrama, ook de teloorgang van het landbouwwezen in Frankrijk. Was jij op de hoogte van de problematiek?

Baetens «Nog niet zo lang geleden heb ik een interessante documentaire gezien: ‘Solutions locales pour un désordre global’ van Coline Serreau. Die ging over de zelfmoordcijfers bij boeren – elke dag pleegt er een boer zelfmoord in Frankrijk – maar ook over de manier waarop we de bodem aan het verneuken zijn met pesticiden. Er zit een mooie zin in de scène waarin de boer met zijn vader de kippen eten geeft, wanneer de machinerie het laat afweten: ‘Als mensen goedkope kippen willen, dan zullen het ongezonde kippen zijn.’ De verandering begint dus ook bij ons.»

HUMO As we speak sta je op de set voor je volgende Franse project. Waarover gaat het?

Baetens «Het is een tv-serie, ‘Cheyenne et Lola’, over een vrouw die vrijkomt uit de gevangenis en van het ene probleem in het andere sukkelt, waardoor ze uiteindelijk, om aan geld te raken, aan mensensmokkel begint te doen. Er zijn gesprekken gaande met de VRT: hopelijk kun je het resultaat later op Canvas zien.»

HUMO En dan is er nog jouw regiedebuut: een verfilming van de bestseller ‘Het smelt’ van Lize Spit. Verloopt alles naar wens?

Baetens «Zeker! We zijn volop bezig met het casten van de kinderen: ik was net nog aan het kijken naar ingezonden tapes en ik ben zeer tevreden.»

HUMO Niet te zenuwachtig om achter de camera plaats te nemen?

Baetens «Natuurlijk wel (lacht). Maar tegelijkertijd heb ik er veel goesting in én omring ik mij met oude rotten in het vak, in wie ik alle vertrouwen in heb. Komt goed.»

‘Au nom de la terre’ is vanaf 9 oktober te zien in de bioscoop.

Humo 4127/41 van 8 oktober 2018

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 8 oktober

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: