Uit de platenkast van Mauro: ‘Far Side Virtual’ van James Ferraro.

, door (mauro)

Deel
Uit de platenkast van Mauro: 'Mauro Pawlowski'

De start van een nieuw millennium meemaken bleek spectaculair voor anderhalve dag, en dat was dat. Maar ik vond die eerste jaren van de 21ste eeuw wel een goede tijd voor muziek. We maakten kennis met spectaculaire acts als Missy Elliott, Andrew W.K., Wolf Eyes, El Guapo Stuntteam, Dizzee Rascal en dat soort onaangepast volk. Wat ik van die tijd ook nooit zal vergeten, was het optreden van The Skaters in Antwerpen.

Twee kerels, naast elkaar op de grond knielend, met ieder hun eigen microfoon door een delay effectpedaal gestuurd. En er dan volledig voor gaan, steeds heftiger met het bovenlijf op en neer bewegend, terwijl ze laag na laag hun stemmen in loop opbouwden tot een hypnotiserende DIY-kathedraal van geluid. Het klonk als gospel zoals het feitelijk altijd moet zijn. The Skaters gingen niet veel later ieder hun eigen weg en bleken afzonderlijk ook fantastisch, beiden onder de meest geweldige aliassen.

Zo werd Spencer Clark onder meer Monopoly Child en Vodka Soap. James Ferraro deed het als Sky And Mirrorbalm In Preparation For Deja Vu en, waarom niet, Nirvana. Ferraro groeide uit tot een ware magiër met digitale sounds. Een filmcomponist van abstracte infomercials voor de post-mens in een nostalgische bui. Op zijn ‘Far Side Virtual’ spreken de prachttitels al voor zich. ‘Global Lunch’. ‘Palm Trees, Wi-Fi and Dream Sushi’. ‘Solar Panel Smile’. ‘Starbucks, Dr. Seussism, and While Your Mac Is Sleeping’. De toekomst is bij dezen nu al gedateerd.

Humo 4128/42 van 15 oktober 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 15 oktober 2019

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: