Hoe Mehdi Bouda (17) doodgereden kon worden door de politie: 'Hij is het slachtoffer geworden van de vooroordelen van de Brusselse politie'

© Saskia Vanderstichele

, door (hvt)

167

'Zolang ik niet begrijp wat er is gebeurd, kan ik niet beginnen te rouwen. Het beste medicijn is de waarheid'

Een zondagmiddag, uitzonderlijk warm voor oktober, in de Anderlechtse Peterboswijk. Op het oranje basketbalpleintje aan de voet van een paar sociale woonblokken heerst op het eerste zicht een uitgelaten sfeer. Op de ene helft van het pas heraangelegde terrein dribbelen en dunken jongeren zich in het zweet; op de andere staan grote, ronde tafels opgesteld, met keurig witte tafellakens. Het geurt er naar verse muntthee en barbecue. Franse raphits galmen uit twee grote luidsprekers en aan een tafeltje iets verderop laten kinderen zich schminken tot lieveheersbeestjes.

Dan stokt de muziek en neemt Ayoub Bouda (24) het woord. Ietwat onwennig dankt hij de aanwezigen voor hun steun. Dit pleintje, vertelt hij, was één van de favoriete plekken van zijn kleine broer, Mehdi. Samen kwamen ze er dikwijls basketten en het is dan ook een eer, zegt Ayoub, dat hij hier vandaag een gedenkplaat mag onthullen ter nagedachtenis van Mehdi. Op het eind van zijn korte speech roept hij iedereen op talrijk aanwezig te zijn op de witte mars, die hij, samen met zijn verloofde Maude Devulder (23), op zondag 27 oktober in het centrum van Brussel in goede banen wil leiden. ‘Als hommage aan Mehdi. En omdat we eindelijk antwoorden willen.’

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: