Topsporters en depressie: 'Een stemmetje in mijn hoofd zei: 'Maak een eind aan je leven, het gesukkel stopt toch nooit''

© BelgaImage

, door (jvds)

183

'Ik kon niet om met mijn plotse bekendheid en sloot me op. Ik kon maar op weinig begrip rekenen: mijn vader sprak zes maanden niet tegen mij'

In zijn woonkamer in het centrum van Brugge vertelt Geoffrey Claeys (45), ooit één van de grootste beloftes van het Belgische voetbal, hoe depressies zijn carrière hebben gehinderd. Vandaag volgt hij een opleiding om aan de slag te gaan in de geestelijke gezondheidszorg, en hoopt hij de pijn die hij ooit voelde te kunnen gebruiken om anderen te helpen bij hun herstel.

Geoffrey Claeys «Ik was 21 jaar toen ik van Cercle Brugge naar Feyenoord ging, een club met topspelers als Ronald Koeman en Henrik Larsson. De impact van die transfer was zo groot dat ik werd overvallen door faalangst. En behalve de druk van een topclub, legde ik mezelf nog extra druk op – ik móést de beste zijn, ik mocht geen fouten maken.

»Na twee jaar verhuisde ik naar Anderlecht, maar ook daar verdween de angst niet. De eerste tekenen van een depressie kwamen enkele jaren later, ik speelde intussen bij Lierse. Tijdens de kerstvakantie bleef ik vermoeid in mijn zetel zitten. Ik sliep nauwelijks, en had in niks nog zin, terwijl ik daarvoor graag ging feesten. Op trainingskamp in Turkije raakte ik plots niet meer vooruit. Bloedtesten wezen niks uit, dus ging ik maar eens naar een psychiater. Hij zei meteen: ‘Jij zit met een heel zware depressie.’ Dat had ik zelf nog niet eens door.»

HUMO En toen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: