Keith Haring, popartkunstenaar: 'Zijn werklust was groot, maar zijn seksuele energie was nog groter'

© Getty

, door (di)

34

'Keith was de vrijgevigste mens ter wereld en vond dat iedereen even genereus moest zijn: als je meer hebt dan wat je nodig hebt, deel het dan'

Toen Keith Haring op 16 februari 1990 stierf aan de gevolgen van aids, was hij de bekendste kunstenaar ter wereld. Zelfs mensen die nog nooit van hem hadden gehoord, kenden zijn werk. Zijn cartooneske figuren uit één lijn – de dansende mannetjes, de blaffende hond, de kruipende baby – waren in de jaren 80 viraal gegaan, terwijl het wereldwijde web nog uitgevonden moest worden. Haring was de onvermoeibare driftkikker van de kunst: hij kon sneller tekenen dan zijn schaduw. In nauwelijks tien jaar tijd had hij duizenden tekeningen en honderden schilderijen en muurschilderingen gemaakt. Eerst had hij New York van aanschijn veranderd door overal in downtown Manhattan en de East Village – in de metro, op de muren, in de clubs – zijn merktekens te zetten. Vervolgens had hij zijn werk in honderdduizendvoud gekloond op flyers, affiches, T-shirts, petjes, pins en andere gadgets, en er de hele wereld mee besmet.

‘Zijn beelden zien er kinderlijk eenvoudig uit, maar ze zijn dat niet,’ zegt Darren Pih, de curator van de expo in Bozar.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: