Bizarre slaapstoornis: de man die zijn vrouw vermoordde in zijn slaap
'Ik haat mezelf. Hoe kon in godsnaam zoiets doen?'

, door (john coles)

43

(Verschenen in Humo 3613 op 1 december 2009)

Maar omdat hij aan een bizarre slaapstoornis lijdt die hem ’s nachts alle controle over zichzelf doet verliezen – hij was zijn vrouw al slapend naar de keel gevlogen omdat hij haar voor een inbreker had gehouden – pleitte de jury hem vrij. Meer nog: juryleden pinkten een traan weg en de rechter noemde hem een ‘goeie kerel’, die in de ogen van de wet geen enkele schuld trof. 

In juli 2008 toeren Brian en Christine – jeugdliefdes sinds hun veertiende – met hun mobilhome door Wales. Christine sukkelt al een tijdje met haar gezondheid: vier jaar geleden overwon ze huidkanker, en nu maakt ze zich zorgen over een vlekje dat onlangs is verschenen op haar borst. Een idyllische vakantie kan misschien helpen om haar gedachten te verzetten. Vanwege Brians bizarre stoornis slaapt het koppel thuis, in het plaatsje Neath, in aparte kamers. Maar op vakantie delen ze wél hetzelfde bed. Omdat hij hoopt op een vrijpartij, is Brian ongeveer een week eerder gestopt met het innemen van zijn antidepressiva – die ondermijnen zijn bedprestaties weleens. Hij last wel vaker van die pillenpauzes in. Ook al slaapt het koppel thuis gescheiden, elke morgen kruipen ze bij mekaar in bed. 

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: