Humo's strafste songs van 2019: twerk-chansons, nekmatten en misgelopen orgasmes

, door (fvd)

10

De beste songs

De crème van het puikje van de zalm. Tien van de allermooiste songs van 2019, die mensen hebben doen dansen, lachen en wenen. Enige selectieregel: geen énkele song uit Humo’s 20 Platen van het jaar, die op de vorige pagina’s al genoeg pluimen in hun gat kregen. Anders was het gemakkelijk! En eentonig.

10. Lizzo: 'Juice'

‘Juice’ werd uitgebracht op 4 januari en heeft dus echt het volledige 2019 van kleur, funk en spunk voorzien. Op Best Kept Secret en Rock Werchter, in de badkamer en in de file. De juiste vrouw op de juiste plaats, op elk feest de klap op de vuurpijl.

9. Brihang: 'Steentje'

‘Der zit een liedje in m’n kop, in de douche zing ik mee / Daardoor da’k ’t gevoel heb da’k leef.’ ‘Oelala’ had hier ook kunnen staan, maar ‘Steentje’ was Brihangs speerpunt in een jaar waarin hij voorgoed doorbrak.

8. The Chats: 'Identity Theft'

De zweterigste eightiespunk van 2019, gemaakt door Australische twintigers met forse nekmatten. Met lyrics over het darkweb en een clip met de esthetiek van een ‘Stranger Things’-aflevering.

7. Earl Sweatshirt: 'EAST'

Superieure pretparksong, met enkele van de persoonlijkste teksten van Earl tot nog toe.

6. slowthai: 'Nothing Great About Britain'

Alles wat u van drie jaar heen-en-weer over Brexit moet onthouden. Uit de Humo-recensie: ‘Slowthai slingert van de kolder van The Streets naar de pogopunk van Sleafords Mods, is minder basjunk dan Dizzee Rascal en een pak minder grime dan Skepta en Wiley.’

5. Rustin Man: 'Vanishing Heart'

Hartverscheurend en -verwarmend mooie openingstrack van ‘Drift Code’, comebackplaat van de bassist van Talk Talk, in het jaar dat hun frontman overleed. U hebt tijd om er rustig een tijdje op te sjieken: Rustin Man brengt slechts om de zeventien jaar een plaat uit.

4. Balthazar: 'Fever'

Titel- en openingstrack, single en hoogtepunt uit de nieuwe van Kortrijks finest. Dansbare flegmatiek, klasse bij hopen en een elegante manier om, na drie à vier jaar afwezigheid, ‘Euh, we zijn dan terug, hè’ te zeggen.

3. Toro y Moi: 'Freelance'

Uitblinker in de categorieën ‘Beste productiewerk’ en ‘Zo onnozel dat het magistraal wordt’. Voldragen Animal Collective- en Daft Punk-erfgenaam met een song die bekend is van de Netflix-serie ‘Trinkets’.

2. Vampire Weekend: 'Sympathy'

Glorieuze centerpiece – met een zonevreemd vrouwenkoor, flamenco-handclaps en stotterende drums – van een goede, maar onevenwichtige plaat. Eén Amerikaan schreef: ‘Dit is hoe ‘Graceland’ had geklonken indien Paul Simon voorheen niet in Afrika was geweest, maar ten huize Brian Eno en David Byrne.’

1. Sharon Van Etten: 'Seventeen'

Wondermooie, emotionele rollercoaster van een chanteuse die op elke plaat een paar decimeter groter wordt. Tijdloze indiepop met geweldige hooks en een spanningsboog die het zwerk inschiet.

Schoten maar net tekort

‘White Mercedes’ (Charli XCX), ‘Sleepwalkin’’ (Better Oblivion Community Center), ‘Rylan’ (The National), ‘Drunk II’ (Mannequin Pussy) en ‘Bango’ (Chemical Brothers)

De Wisselbeker Eskimo Joe

Genoemd naar de Australische rockband die één van z’n hits ooit begon met het hopeloos (en onbedoeld) debiele ‘Sarah! Why won’t you tell me your name?’ Drie van de meest pompeuze en hardst van de pot gerukte liedjesteksten van het jaar.

3.  ‘I tried to hold you under / But honey, you kept breathing’ (Uit: ‘Sister’, van S!sters)

S!sters (of: Lauretta Spinelli en Carlotta Truman, niet eens echte zusters), dit jaar de Duitse inzending voor het Eurosongfestival. Bekentenis van een moordpoging voor 189 miljoen televisiekijkers.

2 . ‘Baby so cold, he from the north, he from the Canada / Bankroll so low, I got nothing else that I can withdraw / I shine my wrist, it go like shashasha, shashasha’

(Uit: ‘Lalala’, van Y2K & bbno$)

Zomaar een fragment uit een wereldhit die vele memes heeft gekruid. Ander (vertaald) hoogtepunt: ‘Toen ik klaarkwam, schoot de kin van je vriendin uit de kom.’

1.  ‘How’s it going? I’m a cow (Moo!) / You drink milk from my tits (Moo) / I’m a fat, fucking pig / I’m a common fungus / I’m a disgruntled skunk, shoot you out my butthole’ (Uit: ‘Earth’, van Lil Dicky)

Faliekant foutgelopen poging om mensen bewust te maken van de klimaatproblemen, met medewerking van Ariana Grande, Justin Bieber, Shawn Mendes, Leonardo DiCaprio, Wiz Khalifa, Ed Sheeran en 24 andere wereldsterren, samen goed voor de vortste veest van het jaar.

De rariteiten

Te bizar om elders onder te brengen, te zelfbewust voor een guilty pleasure, te goed om over het hoofd te zien.

3. Stippenlift: 'Leven is een keuze'

Stippenlift is de Nederlander Hugo van de Poel, die zichzelf omschrijft als Nederpop- en Depriwave-artiest. ‘Leven is een keuze’ heeft – ‘Te jong om opgebaard te liggen / Te mooi om in de haard te liggen’ – een gezwollen Bond zonder Naam-tekst en is onmogelijk ernstig te nemen. Schijt aan alles, en daardoor weer zeer te genieten.

2. Vladimir Cauchemar: '(G)Rave'

Franse dj uit de Ed Banger-stal, met een huisstijl die men moeilijk anders kan omschrijven dan als ‘carnavalstechno met panfluit’. Onweerstaanbaar op de dansvloer, zeker voor wie zijn (let’s face it: overbodige) goede smaak in de vestiaire heeft achtergelaten. Tevens coproducer van Roméo Elvis’ ‘Chocolat’.

1. Blanck Mass: 'Death Drop'

Frontale industrial-kopstoot uit ‘Animated Violence Mild’, de vierde soloplaat van de man van Fuck Buttons. Heel hard, behoorlijk straf, altijd raar en met een black metal-vogeltje aan de micro.

De ohrwurmen

Welke tracks waren dit jaar met geen pollepel uit uw oorschelp te schrapen? Vijf hits van op de overtreffende trap, de onbetwiste soundtrack van de voorbije twaalf maanden.

5. Regard: 'Ride It'

In wezen een houseremix van een elf jaar oude hit van de Brit Jay Sean. Dit jaar opnieuw herwerkt, opgedoken en meer dan een beetje opgemerkt op – waar anders? – TikTok.

4. Tones and I: 'Dance Monkey'

Van de kleuterschool tot in het rusthuis: iedereen met het eeuwige zot in de kop kent de hit die in maar liefst 31 landen op nummer 1 stond. Het is de ‘Blue (Da Ba Dee)’ van 2019: van de hond zijn kloten, maar de wereld is te klein om er in een wijde boog omheen te lopen.

3. Aya Nakamura: 'Pookie'

Hitsige twerk-chanson van de Frans-Malinese Nakamura. Redelijk doeltreffende kruisbestuiving tussen Christine and the Queens en Cardi B.

2. Billie Eilish: 'Bad Guy'

Fluister- én feestlied, anthem van een generatie of drie, en de definitieve signatuur van de eerste wereldster die na 2000 werd geboren.

1. Lil Nas X: 'Old Town Road'

Opgebouwd rond een sample van een obscure, door twee man en een paardenkop gekende Nine Inch Nails-track, uitgegroeid tot de grootste hit van het decennium.

Humo 4136/50 van 10 december 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 10 december 2019

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: