75 jaar na de slag om de Ardennen: dit is de vergeten geschiedenis van de Hel van Houffalize

, door (jh)

204

'In een kelder riepen burgers om hulp, maar de Amerikanen vertrouwden het niet: ze gooiden een granaat naar binnen'

Nabij de Baraque de Fraiture zijn de dennen wit aangevroren. Mist daalt over de snelweg. Een vos is in twee stukken gereden. In Taverneux ligt ijzel op de hoofdstraat. In 1944 telde deze deelgemeente van Houffalize zeventig inwoners: zij kregen hun deel van het oorlogsleed. Er stroomden veel vluchtelingen toe, enkele boerderijen werden ingericht als veldhospitaal. ‘’s Avonds werd met een raclette geveegd, een stroom van bloed, verband en lichaamsresten belandde buiten in de sneeuw. Op een boerderijdak heeft nog wekenlang een half lichaam van een Duitse artilleriesoldaat gelegen, omgekomen bij een ontploffing. En bij gebrek aan begraafplaats stond er voor de dorpsschool een pantserwagen, daarin lagen wel twintig lijken gestapeld.’ Het staat in het in 2005 uitgebrachte boek ‘L’offensive Von Rundstedt à Houffalize’ van Alfred Dubru: 280 schrijnende bladzijden over de zwaar getroffen buurgemeente van Bastogne.

  

Ik moet maar eens aankloppen bij Edouard Boulanger, is me gezegd. Hij is kort na de oorlog geboren, hij was er niet bij, ‘maar hij weet veel via zijn ouders en familie’. Van Edouard moet ik meteen meekomen naar de vroegere zwijnenstal. Tussen de lage stenen muurtjes sliepen vijftien mensen: zijn ouders, hun vier kinderen en negen vluchtelingen uit Houffalize. De Duitsers hadden het woonhuis ingenomen. Toen een Amerikaanse obus viel, is het dak van de schuur ingestort, pal op de zwijnenstal. Het gewelfde plafond heeft het gelukkig gehouden en zo hebben die vijftien het overleefd. Vlakbij was toen de mesthoop. Zijn broer en zusje hebben op de mest weggegooide boterhammen van de Duitsers zien liggen en opgegeten. ‘Ze hadden enkel rauwe aardappelen.’

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: