Marc Didden: 'Ik geniet graag traag van het werk dat de makers in een televisieserie investeren'

, door (md)

Deel
vrijbeeld

Dat laatste is een modieus Engels woord dat onze taal is binnengeslopen met de bedoeling een naam te vinden voor al die lui die desnoods anderhalve dag aan een stuk naar meerdere of zelfs alle afleveringen van een nieuwe tv-serie kijken, op voorwaarde dat die serie natuurlijk een must-see is. En laat ‘must-see’ nu, toevallig of niet, nog zo’n kutwoord zijn dat Angelsaksië ons heeft opgedrongen, wellicht als wraak voor de moeizaam tot stand komende brexit.

Nee, ik heb veel te veel respect voor mensen die een volwaardige tv-serie kunnen realiseren, om die in één snelle hap door te slikken. Ik ben geen visuele veelvraat, en ook al geen naarstige Netflixer. Ik geniet graag traag van het werk dat de makers in zo’n serie investeren.

In afwachting van de volledige robotisering van onze maatschappij heb je voor zo’n fictiewerk ook best wat acteurs en actrices nodig, en die hebben wij hier godzijdank in overvloed. Kijk maar eens naar de lijst met dramatis personae die de cast van ‘De dag’ of ‘De twaalf’ bevolken. In die laatste serie wordt erg goed geacteerd door de ensemblecast, al gaat mijn persoonlijke Oscar toch vooral uit naar de wonderbaarlijke Peter Gorissen, die ik al jaren bewonder en die in ‘De twaalf’ op verstilde wijze de apenvriend Arnold Briers neerzet en zo, week na week, mijn hart en ook wel een beetje de show steelt. Acteren met de a van Brando!

En vergeet niet: Kom op tegen Kanker. En tegen ‘De buurtpolitie’.

Humo 4139/53 van 31 december 2019

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 31 december

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: