Uit de platenkast van Mauro: ‘Elitism for the People 1975-1978’ (2015) van Pere Ubu

, door (mp)

Deel
Uit de platenkast van Mauro: 'Mauro Pawlowski'

Je kunt de mensen een oerdegelijk soepje laten bestellen – vegan, fair trade, kosjer en moslimvriendelijk – maar je kunt de kosmische oersoep nooit meer uit de mensen halen. Take that, Bond Zonder Naam! Allemaal stammen we af van een omineuze atmosfeer die door hitte en blikseminslagen transformeerde tot stinkende stoffen, die op hun beurt primitieve organismen werden. En de eerste bendevorming aller tijden was een feit. Het opperwezen dat dit organiseerde, moet wel een rocker zijn geweest. Hitte, stank, bliksem, voormenselijke pyrotechniek. Let there be light, let there be rock! Over God gesproken: net als Hij wordt het concept van de rockband regelmatig doodverklaard. Wat ergens wel begrijpelijk is. Waarom zou je in godsnaam nog gaan ploeteren met de onhandige logistiek van vintage instrumenten en onfrisse kameraden in een te krap busje richting tien man ongeïnteresseerd publiek in de provincie? Terwijl een iPhone vol mp3’s volstaat om een meute op en neer te laten springen. Wel, dat komt dus door de kolkende oersoep in de aderen van die beautiful losers in dat busje onderweg naar allesbehalve instantsucces. Dat laatste is trouwens een absolute must, want hoe onaangepaster de formatie, hoe beter. Goed voorbeeld daarvan is Pere Ubu. Een band uit de seventies die alle logica tart. Niks aan hen zou door een professionele manager worden goedgekeurd. Naar verluidt hebben ze zelfs al een aantal zelfdodingen bij algoritmen op hun geweten, wegens permanent onvatbaar. Zelf omschrijven ze hun stijl als avant-garage. Check vooral hun beginperiode. Bijna ongrijpbaarder dan oersoep.

Humo 4140/02 van 7 januari 2020

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 7 januari

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: