Marc Didden: Le garçon de Vilvorde

, door (md)

221
diddy 1200

Hij zou kunnen gaan over een even vriendelijke als verstandige 21-jarige jongen die zijn wijsheid opdeed aan de hoofdstedelijke universiteit, maar tegelijk ook heel trots was om van Vilvoorde te zijn, die plek waarvan je volgens Jacques Brel maar moeilijk van los kunt komen, ook al ben je op weg naar Hongkong. Het zou een mooi verhaal zijn over een jongen die in zijn vrije tijd begaan was met de zorg voor scouts die enigszins gehandicapt zijn, wat qua hobby toch van een heel andere orde is dan die van het slag jongelui dat andermans auto in brand steekt op oudejaarsnacht.

Wat doet een normale 21-jarige dan wel op Sint-Silvester? Een pintje drinken met de vrienden en vriendinnen, zeker, en als het past een dansje placeren, en dan nog een pintje drinken, en dan naar huis. Zoals dat gaat en zoals dat moet. Helemaal the right time, maar deze keer toch zo verschrikkelijk the wrong place.

‘Het had overal kunnen gebeuren!’ hoorde ik de bevoegde instanties unisono beweren, en misschien is dat ook zo. Maar ik kén die verdomde plek toevallig wel. En ik haat ze. Ik ben er een paar keer in het winterse donker langs moeten lopen, onderweg als gast van een weinig legendarische talkshow van VIER die ook al ‘De Kruitfabriek’ heette. Ik vond het er gevaarlijk. En meldde dat. En werd hard weggelachen.

Over naar Patti Smith dan maar en haar rouwgedicht ‘Frederick’.

‘Hi hello / Wake from thy sleep / God has granted / Thy soul to keep /

All of the power / And all of the gain / Is entwined / In a single name / Frederick.’ 

Humo 4141/03 van 14 januari 2020

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 14 januari

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: