Roger Vangheluwe en de kinderen van de Bijzondere Jeugdbijstand

, door (ja)

36
ghew

Wat deden kwetsbare kinderen uit achtergestelde en ontwrichte gezinnen in het huis van een losgeslagen pedofiel?

Wie leven en werk van Roger Vangheluwe enigszins wil vatten, kan niet om de figuur van zuster Astère heen. Zuster Astère was vijfentwintig jaar lang de rechterhand van de bisschop van Brugge: ze was een uitzonderlijk goede kokkin, waste en plaste met haar hele ziel en zaligheid en sloofde zich voor hem uit. En: ze was zijn ultieme vertrouwenspersoon. Zuster Astère pakte de koffer van de bisschop toen hij, in het voorjaar van 2010, werd gedwongen uit zijn ambt te treden. Ze zwaaide hem uit met tranen in de ogen.

Zuster Astère is van geboorte een boerendochter. Een vrouw die van aanpakken weet: voor ze op het bisdom van Brugge belandde, was ze zestien jaar lang opvoedster in Huize Godtschalck in Loker, een deelgemeente van Heuvelland, in de Westhoek, vlak bij de Franse grens. Oorspronkelijk was het tehuis een instelling van de Zusters van het Geloof, die zich bekommerden om de weeskinderen uit de streek. Maar gaandeweg ging het tehuis alsmaar vaker voor korte of lange duur kinderen in problematische opvoedingssituaties opvangen, kinderen van wie de fysieke of geestelijke gezondheid in gevaar was thuis. Tegenwoordig zitten er zelfs geen weeskinderen meer in Huize Godtschalck, ook al spreekt iedereen in de Westhoek nog altijd over 'het weeshuis'. Zelfs de nonnen zijn uit het tehuis verdwenen: zuster Liesbet, de voormalige directrice, is acht jaar geleden naar het klooster van de Zusters van het Geloof in Tielt verhuisd om er te genieten van een rustige oude dag. Ze zetelt nog wel in de raad van bestuur, maar de huidige directeur is geen geestelijke meer.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: