Het dagboek van Niels Destadsbader: 'An Lemmens kon er niet mee lachen en Jonas Van Geel is tussenbeide moeten komen'

, door (tr)

515
a1

Lees meer dagboeken van BV's »

Maandag

De week begint goed voor bibi: vandaag te horen gekregen dat ik tot ereburger van Deerlijk verkozen ben! Zeer vereerd natuurlijk, want hoewel ik nog maar net dertig geworden ben (zie ook de titel van mijn plaat!) heb ik volgens het stadsbestuur al genoeg verwezenlijkt in mijn jonge leven om een plaats te krijgen in de eregalerij. Stel je voor: ik, Niels Destadsbader, toch nog altijd een simpele jongen, tussen onsterfelijke Deerlijkse figuren als Schele Gerard De Varkensboer en Marie Met De Drie Borsten, Drietet Marjet in de volksmond. De week kan nu al niet meer stuk!

Dinsdag

Iets te vroeg gekraaid, beste lezers. Vandaag kreeg ik namelijk een belletje dat me wat onzeker maakte. Luk Alloo, die me onlangs een hele tijd gevolgd heeft voor één van zijn programma’s, vond dat blijkbaar zo’n fijne ervaring dat hij het nòg een keer wilt doen. Hij klonk heel enthousiast, maar ik heb zo mijn twijfels: de vorige keer heeft Luk al mijn pintjes opgedronken - en je weet dat de Niels kregelig wordt zonder een fris pintje in de buurt. Nu ja, het zou allemaal zo erg niet geweest zijn als hij ook niet elke keer vergat om de wc door te spoelen.

Ik heb voorlopig ‘misschien’ gezegd, maar Luk wil van geen wijken weten. ‘Maar Luk’, zei ik nog, ‘Doe je dan niet gewoon hetzelfde als de vorige keer?’. Maar dat vond hij duidelijk geen probleem. Ik denk dat hij het wat beu is om altijd met die flikken rond te moeten lopen.

Woensdag

Normaal gezien hou ik woensdag altijd vrij om na te denken (dat het maar een halve dag is maakt dat makkelijker) maar dat moest wachten vandaag: er stonden opnames gepland voor de nieuwe ‘F.C. De Kampioenen’-film. Echt, je hebt geen idee hoe opwindend het is om zelf mee te mogen spelen in je favoriete reeks. Ik kon er niet aan doen: toen Jan Verheyen (grote meneer!) voor de opnames nog eens het script doornam met ons lag ik weer in een deuk. Dat Jan nog maar aan de namenlijst van de cameracrew zat, maakte me niet uit. Uyttebroeck! Stel je voor dat je zo heet! Hahaha!

Donderdag

VTM is in de ban van fake news: Natalia, Evi Hanssen en An Lemmens zijn de laatste maanden slachtoffer geworden van valse nieuwsberichten op het internet. In die berichten gaat het telkens over hoe ze van de zender hun eigen schoonheidsproducten niet meer mogen gebruiken. Natuurlijk niets van waar, maar bibi had daarin een goeie grap geroken. ‘Oei, Anneke!’, zei ik toen ik ons An tegenkwam in de refter van de VTM, ‘Ge ziet precies goed dat ge uw schoonheidsproducten niet meer moogt gebruiken!’ Enfin, An kon er niet mee lachen en Jonas Van Geel is tussenbeide moeten komen.

‘s Avonds, bij een pintje, me voorgenomen dat het mij niet zal overkomen: stel je voor dat iemand doet alsof hij jou is en onder jouw naam een heleboel zever op het internet gooit. Met alle Chinezen, maar niet met mij.

Vrijdag

Goed gelachen bij de bakker vandaag. Toen ons Irma vroeg wat het zou zijn, kon ik het niet laten: ‘Vijf MIA’s en twee sportpaleizen, uitverkocht.’ Hahaha! Het is grappig want het is waar, hè. Maar hoe goed ze ook is, ik probeer die mop niet te vaak te maken: een keer of drie per week is toch het maximum, vind ik. Net genoeg: ik ga ongeveer drie keer per week naar de bakker.

Het schept een band, de mensen eens goed doen lachen. Toen ik betaalde, vertrouwde Irma me zelfs stilletjes toe dat ze vanaf volgende week een maand zou sluiten voor een lange vakantie. Ik moet zeggen: ik was ontroerd dat ze mij dat speciaal op voorhand wou laten weten, want tegen de rest van de klanten zei ze er niets van. Het hing nog niet eens uit in de winkel! Straf.

Zaterdag

Zaterdag werkendag! Optreden natuurlijk. Vandaag stonden Kessel-lo, Arendonk, Melle en Sint-Niklaas op de planning. Hard werken, maar ik doe het graag. Stiekem droom ik er ook van om Nederland te verover-over-overen (Haha! Ik kon het niet laten!), maar daar is volgens mijn manager nog wat werk aan. Nederlanders zouden volgens hem namelijk veel eerlijker zijn dan wij Vlamingen, en ik moet zeggen: dat heb ik ook al gemerkt. Ik moest zo vorige maand optreden in Limburg toen er nadien een Hollander naar mij toe kwam en zei: ‘Zo joh, jij maakt me daar toch een aardig lapje kutmuziek zeg.’ Die eerlijkheid, je moet dat wel appreciëren.

Zondag

Ik ben even niet goed van ‘Leaving Neverland’: ik had de documentaire opgenomen om ze in het weekend, met een pintje erbij, op mijn gemak te bekijken, maar gaat precies toch minder over Peter Pan dan ik gedacht had. Na drie uur en half toch maar gestopt. Nadien even nagedacht en voor de zekerheid besloten om ‘Skwon meiske’ niet meer te brengen tijdens optredens: als dertiger staan zingen hoe je zit te geilen op een zestienjarige, daar raak je niet meer zo makkelijk mee weg vandaag de dag. Al een geluk dat niemand iets van de tekst verstaat.

Tegen de avond ging de bel: Luk Alloo. Ik kon nog snel onder de salontafel duiken voor hij met zijn neus tegen het raam naar binnen probeerde te kijken. Ik geef het nog een uurtje of twee en dan zal hij wel weer vertrekken. Ondertussen ook gepruts aan de achterdeur: als het An Lemmens maar niet is. Beste lezer: als bibi maandag nog altijd niet boven water is gekomen, kom me dan zoeken.

Groetjes,

Niels

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: