brusselmans column webBeeld Humo

ColumnHerman Brusselmans

‘Adil en Bilall? Pipo's die een paar films in elkaar hebben geflanst waarvoor Jan Verheyen zich diep zou schamen’

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite.

De krant De Morgen heeft een enquête bij z'n lezers uitgevoerd, waarbij ze hun eenentwintig favoriete kunstenaars van de eenentwintigste eeuw moesten aanduiden. De lijsten van de 432 lezers die wilden mededoen werden samengelegd en de redactie maakte aan de hand daarvan de definitieve Top 21. Tot beste kunstenaar van na 2000 werd Stephan Vanfleteren uitgeroepen, de befaamde fotograaf. Ik heb niks tegen Stephan, hij is een prima vriend van mij geworden nadat hij in de loop der tijden dozijnen pregnante portretten van mij heeft gefabriekt, maar een fotograaf uitroepen tot beste kunstenaar?

Je moet weten, met die camera's van na 2000 kan iedereen een goeie foto maken. Ik heb er daarstraks met m'n Canon uit 2011 nog eentje gemaakt van m'n hond Aquí. Nou, die foto is een waar kunstwerk, met als grappig element dat Aquí, net op het moment dat ik afdrukte, in m'n neus beet. Deze afbeelding is op z'n minst evenveel waard als de prentjes van Stephan Vanfleteren. Hem op nummer 1 zetten is dan ook een enorme flater van de lezers van De Morgen. En de ene flater is nog niet opgetekend of daar is de volgende al: op nummers 2 en 3 de schilders Michaël Borremans en Luc Tuymans. Al jaren en jaren worden die twee koddebeiers tot de grote idolen van de Belgische alsmede internationale schilderkunst gerekend, en waarom? Allebei kliederen ze wat verf op het doek, met af en toe een herkenbaar beeld tot gevolg, maar meestal moet je zeven keer kijken naar hun gebroddel voor je beseft wat ze aan het canvas hebben toevertrouwd. Zo stond ik eens twintig minuten naar een schilderij van Luc Tuymans te staren, tot ik ervan overtuigd was dat ik keek naar een toekan die met een zuidwester op z'n kop achter een struik zat te schijten, maar navraag leerde mij dat het ging om een impressie van de vroegere Nederlandse koningin Beatrix. Borremans is met kwast en ezel helemaal een ramp. Ik zal niet snel een sterke uitspraak doen, maar ik ben er zeker van dat m'n tantje Sonja, die in de jaren 40 tekenkunst heeft gestudeerd aan de avondschool van Moerzeke-Kastel, Borremans inzake compositie, vorm, inhoud, kleurenpalet en beschaduwing op haar gemakje weet te overtreffen.

En zo wordt die lijst voor een groot deel gevuld met zogenaamde kunstenaars over wie ik denk: wat hebben die in godsnaam met de waarlijke kunst an sich te maken? Op nummer 4 Anne Teresa De Keersmaeker, een verouderende huppelkut die qua choreografie de duimen moet leggen voor dansers in de clip van 'La Macarena', op nummer 8 Sidi Larbi Cherkaoui, alwéér een danser die niet verder komt dan wat op en neder springen, en die volgens mij louter in de lijst staat omdat men een stuk of drie nieuwe landgenoten nodig had, zodat op nummer 11 Adil El Arbi en Bilall Fallah staan, het duo pipo's dat een paar films in elkaar heeft geflanst waarvoor Jan Verheyen zich diep zou schamen. Op nummer 12 bevindt zich Ivo van Hove, de continu in onderdrukte hysterie levende regisseur die er al langer dan een decennium op teert dat hij ooit David Bowie de hand heeft mogen schudden en iedereen zodoende wijsmaakt dat David Bowie z'n beste vriend was, en voor de rest de musical 'West Side Story' in een nieuw kleedje heeft gestoken, en wel op zo'n manier dat de onverwoestbare 'West Side Story' totaal naar de kloten werd geholpen.

Op nummer 15 is er Dries Van Noten, een modeontwerper godbetert. Naai een paar stukjes stof aan elkaar, gord die rond een anorectisch model, besteed een paar honderdduizend euro om een catwalk te huren in Parijs, en je bent een modeontwerper. Op nummer 18 prijkt Francis Alÿs, een pipo van wie ik nog nooit gehoord heb en die een architect blijkt te zijn die in Mexico een aantal boshutten heeft gebouwd, en in Peru een zandduin 10 centimeter heeft verplaatst. Een zandduin verplaatsen, dat kan de wind ook. Maar hoe zit het met m'n collegae in deze lijst? Wel, het zijn er vier. Op nummer 7 hebben we, heel terecht, m'n aartsgabber Tom Lanoye, op nummer 14 hebben we heel terecht m'n kameraad Dimitri Verhulst, op nummer 16 hebben we heel terecht m'n vriendelijke en leuke ex-buurman Stefan Hertmans, en op nummer 21 hebben we heel terecht het oertalent Lize Spit, die voor mij wel wat hoger had mogen staan dan op de laatste plaats. Ik heb Lize dan ook een mailtje gestuurd om haar te troosten en haar toe te vertrouwen dat ze over twintig jaar in een soortgelijke lijst allicht in de top tien zal staan. Zijn er namen die in deze lijst ontbreken? Een stuk of honderd, en ik zal m'n persoonlijke lijst binnenkort aan de openbaarheid prijsgeven.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234