columnIdwer De la Parra

Allochtoner dan ooit

Heleen Debruyne kreeg een zoon. Zijn vader, dichter Idwer de la Parra, neemt tijdelijk haar rubriek over.

In Gent proberen concentratiescholen blanke kinderen te lokken. De ouders, meestal tweeverdieners, worden uitgenodigd voor een rondleiding langs katholieke buurtscholen. Die hopen zo van hun negatieve imago af te raken. Je zou denken dat het voor linksgeoriënteerde mensen tegenwoordig een uiting van hipheid is om hun kinderen naar een concentratieschool om de hoek te sturen. Kunnen ze ouderwets wandelen naar school, om daar voeling te krijgen met culturen die je enkel kende van recepten met kikkererwten, couscous of cassave.

Officieel betekent concentratieschool: 'school met een bevolking die in meerderheid bestaat uit leerlingen met een leerachterstand'. Maar iedereen weet precies welke concentraties daarmee bedoeld worden. In Nederland spreekt men gemakshalve van zwarte scholen. Zodra een bepaalde concentratie aan zwartheid is bereikt, is het kennelijk moeilijk om weer wit in de mix te krijgen - hoe dicht in de buurt die witte kinderen ook wonen.

De trend dat blanken twee keer per dag de stad doorkruisen per auto of elektrische bakfiets om de ideale school te bereiken, wordt in Nederland de witte vlucht genoemd. Deze stadsnomaden kiezen hun scholen zonder maatschappelijk ideaal, ze selecteren de school op maat van het individuele kind, een in hun ogen perfect gesneden onderwijsmethode. Ouders van allochtone origine zijn minder kieskeurig en zien geen bezwaar in de onderwijsmethode van de katholieke school om de hoek.

Niks mis met het belang van je kind voorop te plaatsen, maar een groot deel van die stadsnomaden hult zich in stemgedrag dat zich empathisch toont jegens vluchtelingen, ze bezoeken theater over vluchtelingen en ze experimenteren met de keuken van de vluchteling. Wanneer je 'Syrisch' googelt, scoren 'Syrisch eten' en 'Syrische hamster' veel hoger dan 'Syrische burgeroorlog'. De liefde gaat door de maag en een hamster is aaibaar en overzichtelijk, zullen we maar zeggen. Het doet me denken aan kennissen van me, die voor Syrische bootvluchtelingen een behaaglijk uurtje op de rondvaartboot organiseerden om Den Haag beter te leren kennen. De organisatie was erg verbaasd toen bleek dat de Syriërs de loopplank niet over durfden.

Goedbedoelende methodeschoolouders organiseren zeer graag wafelbakken om de vluchtelingen te helpen, maar ze denken er niet aan hun kind naar de school om de hoek te sturen, waar aangespoelde kinderen hun dagen slijten.

Zelf moet ik er niet aan denken om straks dag na dag kilometers te moeten fietsen om dat ene hippe schooltje te bereiken. Ik ben simpelweg te lui. We hebben ons oog laten vallen op de dichtstbijzijnde school. Vijf minuten wandelen, één zebrapad van huis verwijderd. En ja, toevallig is het een concentratieschool, maar ik ben dan ook een allochtoon - volgens de officiële definitie was ik dat al in Nederland, en sinds mijn verhuizing naar België ben ik allochtoner dan ooit.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234