null Beeld Lukas Verstraete
Beeld Lukas Verstraete

Open Venster

‘Als slachtoffer van pesterijen sta je overal alleen voor’

In 2013 ben ik na lang gepest op het werk gecrasht. Er volgde een burn-out, en daarna een depressie waar ik nog steeds voor behandeld word. Als slachtoffer van pesterijen sta je overal alleen voor.

Ik was aangesloten bij de vakbond, maar daar kreeg ik te horen dat zij niets konden ondernemen tegen het gedrag van mijn collega’s en oversten omdat ik geen geen bewijs kon voorleggen. Natuurlijk niet. Denk je dat je als slachtoffer de tijd hebt om dreigingen op te nemen met je iPhone? Alles gebeurde verbaal. Die enkele keer dat ik een bewijs had, verdween het document uit de kluis.

Op het werk had iedere betrokkene wel een band met de andere. De ‘vertrouwenspersoon’ was de echtgenoot van de baas, en mijn diensthoofd was de maîtresse van de directeur. Iedere klacht die ik indiende, werd meteen geseponeerd. Ik stond met mijn rug tegen de muur.

Collega’s die getuige waren van de pesterijen kozen ervoor te zwijgen, anderen namen gewoon deel. Later, tijdens mijn ziekteverlof, kreeg ik een sms van een collega die zich verontschuldigde voor haar gedrag. Vijgen na Pasen, want ondertussen was het kwaad al geschied.

In een laatste poging mijn job en mijn eigenwaarde te redden trok ik mijn stoute schoenen aan en confronteerde ik de directeur met de feiten. Hij dreigde ermee dat hij ervoor zou zorgen dat ik nooit meer ander werk zou vinden. Dat was de druppel. Na vijf jaar werken in vijandig gebied was ik een emotioneel wrak.

Omdat ik geen bewijzen kon voorleggen, moest ik op ziekteverlof. Ik zag geen uitweg meer en verdween in een sociaal isolement. Uiteindelijk zocht ik hulp, maar het verwerken gaat erg moeizaam. Het gevoel dat ik heb gefaald, blijft me achtervolgen.

Medicatie, therapie en het opnieuw opbouwen van een gebroken persoon kost geld. Ik bekostig alles met een minimumuitkering. Mijn pesters kunnen ongestoord verder werken, terwijl ik mij nergens meer durf te vertonen uit schaamte. De pesterijen hebben nu al zeven jaar van mijn leven gekost. Het is wraakroepend, maar zo zit onze maatschappij nu eenmaal in elkaar.

L.M.P., via mail.

Hebt u ook een brief in de pen zitten? Mail naar openvenster@humo.be of vul onderstaand formulier in:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234