illustratie Ratatouille v2 Beeld humo
illustratie Ratatouille v2Beeld humo

ColumnDelphine Lecompte

‘Alsof jarig zijn nog niet erg genoeg is, is er ook nog de poëzieweek’

Delphine Lecompte

Dichteres Delphine Lecompte bericht enthousiast over drankmisbruik, baldadigheden en amoureuze perikelen.

Mijn moeder is: mijn soelaas, mijn orakel, mijn grot, mijn bron, mijn apotheker, mijn muze, mijn Nemesis, mijn Medusa, mijn bank, mijn schuldeiser, mijn duimschroef, mijn gesel, mijn beul, mijn verlosser, mijn criticaster, mijn sjamaan, mijn deurwaarder, mijn idool, mijn pestkop, mijn leider en mijn lijfwacht. Het is jammer dat ze mij uit haar lichaam heeft geperst en ik niet in haar tuinhuis mag wonen. Ik gebruik nochtans een koptelefoon als ik naar Noorse black metal luister, en als ik masturbeer met een roestige Nepalese briefopener, kom ik klaar als een nachtegaal.

Veel dichters kunnen niet voor zichzelf zorgen en blijven bij hun genereuze zorgzame burgerlijke ouders wonen, maar ze bijten niet in de hand die hen voedt. Ze schrijven geen venijnige sonnetten over hun ouders en daarom mogen ze blijven verschijnen aan de ontbijttafel en zichzelf volproppen met granaatappels, cashewnoten, gepelde biefstukken, chocolade varkenshoeders en marsepeinen poemaverzorgers. Of ze vinden een rijke weldoener die zich over hen ontfermt: Friedrich Hölderlin werd in huis genomen door een erudiete lankmoedige timmerman uit Tübingen die hem een torenkamer gaf en 36 jaar lang voor hem zorgde. Ik wacht nog steeds op mijn erudiete lankmoedige timmerman. Maar mocht een zachtmoedige wellustige belezen betonvlechter uit Tielt-Winge me onder zijn vleugels willen nemen, dan zal ik hem zeker niet afwijzen.

Mijn gezondheid gaat intussen zienderogen achteruit, zowel op fysiek als op psychisch vlak ben ik een ongeneeslijk wrak. Ik lijd volgens Google en volgens de misantropische antipathieke Bernadette, die in 1998 in de Arsenaalstraat een avondcursus holistische kwakzalverij heeft gevolgd, aan de volgende aandoeningen: de ziekte van Hashimoto, paranoia, jicht, fibromyalgie, ajuinenfobie, MS, lupus, spierdystrofie, oogzenuwkanker, haarnestcysten, pyromanie, het syndroom van Cotard, narcisme, seborroïsch eczeem, surrealistische vleesbomen, fantoommaagkanker, necrofilie, pica, frotteurisme, hondsdolheid, het syndroom van Gilles de la Tourette en anorexia. Met mijn narcisme en mijn ajuinenfobie valt te leven, maar de andere aandoeningen zijn regelrechte kwellingen. Toen ik de drank afzwoer, dacht ik dat ik een kerngezonde uitbundige marathonloper met een fantastisch karakter zou worden, maar dat viel lelijk tegen. Ik bleef gemeen wrokkig neurotisch wispelturig irrationeel en onbetrouwbaar. Vroeger konden mijn vrienden mijn slechte eigenschappen met de mantel der liefde bedekken en zichzelf wijsmaken: het is niet Delphine die onze Malagassische spaarpotten en bronzen impala’s heeft gestolen en die ons schuimbekkend schijnheilige pezewevers en materialistische zombies heeft genoemd, het zijn de literflessen retsina van de Lidl en de goedkope cava gekregen na poëzievoordrachten voor Limburgse seniorenverenigingen die de kleptomanie en de giftige woorden in gang hebben gestoken. Nu heb ik geen vrienden meer. Nu heb ik de oude kruisboogschutter die me teder koeioneert en seksistisch betuttelt. En ik heb de opportunistische Tilburger Tom America, met wie ik telefonisch keuvel over Charlotte Rampling en over Jethro Tull. Gisteren was ik jarig, ik ben 44 geworden. Robert Louis Stevenson bezweek aan een hersenbloeding op zijn 44ste, wie leest hem nog? Iedereen! Gisteren in de wachtkamer van mijn antipathieke neuroloog zat er een Moldavische ex-stukadoor naast me die ‘The Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde’ aan het lezen was! Ook gestorven op zijn 44ste: de frivole F. Scott Fitzgerald, over wie Ernest Hemingway zich vrolijk maakte in ‘AMoveable Feast’. Ernest lachte hem uit omdat hij omverkeilde na dertig minuscule glaasjes kriekenbier, terwijl Ernest na veertig flessen Keniaanse brandewijn nog genoeg uithoudingsvermogen had om een dozijn tomeloze koorddanseressen aan zijn degen te rijgen en tweehonderd snoeverige novellen in elkaar te flansen op het kadaver van een eigenhandig gewurgde mannetjesleeuw.

Alsof jarig zijn nog niet erg genoeg is, is er ook nog de poëzieweek, met talloze afschuwelijke lezingen in mistroostige Oost-Vlaamse hondenscholen en chrysantenkwekerijen. Misschien moet ik grote dosissen lsd innemen, onomkeerbaar krankzinnig worden, mijn wenkbrauwen afscheren, het succes de rug toekeren en een aandoenlijke tuinierende kluizenaar worden zoals mijn grote held Syd Barrett?

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234