heleen debruyne teaserBeeld Humo

columnHeleen Debruyne

‘Altijd op zoek naar de begerige blik van een ander, zelfs die van de viezige turnleraar’

We waren 14 en moesten volgens de eindtermen lichamelijke opvoeding over de bok springen. Dat ging niet vanzelf: de meeste leerlingen nam de turnleraar bij de arm om ze in de vlucht een duwtje in de goede richting te geven. ‘Neemt hij jou ook bij je kont?’ giechelden de meisjes achteraf in de kleedkamer. Nee, mij nam hij gewoon bij de arm. ‘Ons neemt hij bij de kont,’ zeiden de andere meisjes stellig, trots zelfs. En inderdaad, de volgende keer zag ik het gebeuren. Ik dacht niet: wat een gore ouwe viezerik. Ik dacht: er is iets mis met me als zelfs die oude, doorrookte man in zijn glimmende paars-groene trainingspak me niet wil aanraken. Ik moet wel afstotelijk zijn. Bizar genoeg was ik vernederd omdat ik niet betast werd. Ik wilde helemaal niet aangeraakt worden door die turnleraar, ik wilde mooi genoeg zijn zodat hij me zou willen aanraken. De andere meisjes kennelijk ook: het betast worden was een ereteken. Als ze het ongemakkelijk of vervelend vonden, zwegen ze. Mooi gevonden worden is opwindend, begreep ik later, toen er eindelijk mensen aan me wilden zitten. Zo opwindend dat je je grenzen er soms bij vergeet.

Dat is ook wat seksuologe Marta Meana heeft vastgesteld. De meerderheid van de vrouwen raakt opgewonden van het idee begeerd te zijn. Of dat nu is door een aardige, liefdevolle partner of een volslagen onbekende, lijkt er minder toe te doen. Een vrouw die zich gewild voelt, stelt Maena, is een geile vrouw. De lectuur van haar onderzoek was pijnlijk herkenbaar. Waar die neiging bij mij vandaan kwam, is een raadsel. Niet van mijn moeder, de autonomie in persoon, immuun voor ieders oordeel. Uit de romans die ik als tiener las, de romantische komedies waar ik naar keek, het drinkwater: wie zal het zeggen.

Sommigen beweren dat het biologisch bepaald is, anderen weten zeker dat het aangeleerd is. Het is vast een complex samenspel van beide. Ik dacht in elk geval lang dat het nu eenmaal zo ging. Altijd op zoek naar de begerige blik van een ander, zelfs die van de viezige turnleraar. Maar zo zat ik vast in een eenzijdige, passieve rol - vaagweg onbevredigend was dat. En toen las ik Simone de Beauvoir, die zei dat vrouwen meesters waren in zichzelf tot object maken. Als ik nu eens die externe blik op mezelf zou uitschakelen, nam ik me voor, en schaamteloos meester zou worden in het objectiveren van anderen? Het werkte wonderwel: de geile blik van mannen irriteerde me alleen nog maar. Ik werd zelf een soort geil mannetje. Dat was opwindend en bevrijdend, maar, toegegeven, misschien een tikkeltje achteloos naar die anderen toe. En ook weer vaagweg onbevredigend. Wellicht doorgeschoten in ook weer een te eenzijdige rol. Ik ben er nog altijd niet uit hoe het dan wel moet, met dat begeren en begeerd worden. Maar dat ik zelf een invloed heb op hoe ik mijn geilheid beleef, biedt een heel leven aan mogelijkheden.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234