Heleen Debruyne Beeld Johan Jacobs
Heleen DebruyneBeeld Johan Jacobs

columnHeleen Debruyne

‘Bij het bedenken van de nieuwe reisregels hebben de overheden niet aan co-ouderschap gedacht’

We zitten vast. Waarschuwing: hier volgt een tamelijk ingewikkelde uitleg over corona-maatregelen die pijnlijk botsen met een persoonlijke situatie. (Wie uitgeput is door het maandenlang bijhouden van alle regels kan meteen naar de laatste zin gaan, daar hoop ik een punt te maken.)

Tijdens de kerstvakantie zijn de regels voor reizen naar Nederland veranderd. Mijn lief, een Nederlander, woont bij mij in Oostende. Zijn zoon van veertien woont in Den Haag, daar gaat hij naar school. In de vakanties en om het weekend komt hij met de trein deze kant op. Terwijl hij hier logeerde, besliste de Nederlandse overheid, opgejaagd door alweer stijgende besmettingscijfers, het grensverkeer streng te controleren. Zonder bewijs van negatieve corona-test kom je Nederland niet meer in. Treinen, vliegtuigen en bussen worden gecontroleerd. Er zijn uitzonderingen, voor grensarbeid en transportmedewerkers. Internationaal co-ouderschap valt niet onder de uitzonderingen. En hij moet terug, dat is zo afgesproken. Vervelend, dachten we, maar goed, dan laten we hem testen. Bij het lokale testcentrum waren ze in de war. Een jongen van veertien die niet ziek is? Geen hoest, geen koorts? En hij heeft geen Belgische identiteitskaart? Wat doet hij hier dan? Co-ouderschap. Juist. Nee, een test kunnen we niet afnemen. Hij is hier niet verzekerd, er geen manier om die test te laten terugbetalen. We botsen op een muur van administratie. Het is onmogelijk. U moet naar het Tropisch Instituut in Antwerpen, zeggen ze, u betaalt 48 euro uit eigen zak. We proberen het elders. Na uren bellen met vermoeid klinkende telefonisten van instanties allerhande, blijkt dat er geen duurzame oplossing te bedenken valt. Al helemaal niet voor de weekends: dan zou hij een test moeten laten afnemen in Nederland, twee dagen hier in quarantaine zitten, de quarantaine verlaten om een dure test laten afnemen in Antwerpen, bij terugkomst in Nederland tien dagen in quarantaine gaan en school missen. En dat terwijl alle andere Nederlanders twee verschillende mensen per dag mogen ontvangen. Veertien per week, zesenvijftig per maand. Bij het bedenken van de nieuwe reisregels hebben de overheden niet aan co-ouderschap gedacht. We kunnen een mailtje met een klacht sturen? Goed, zeggen we, maar tot die tijd zitten we vast. Op dat punt van het verhaal valt het kwartje bij de telefoniste van de Nederlandse ambassade. Dan komt ze met het advies om de regels creatief te omzeilen. U kan met de auto gaan, zegt ze, dan zijn er geen controles. Aan de regels ontsnappen is kennelijk makkelijker voor autobezitters. We hebben geen auto en ook geen rijbewijs. Ah, zegt ze, lastig. Alsof ze nog nooit een autoloze aan de lijn had. Maar, niet getreurd, er is nog een gaatje in de wet. De boemeltrein die de grens over gaat en er uren over doet om Den Haag te bereiken wordt niet gecontroleerd. De Nederlandse ambassade houdt het veiligheidstheater mee in stand maar is wel zo aardig een smokkelroute voor ons te bedenken.

Als een overheid voortdurend nieuwe wetten en regels oplegt, raakt zelfs haar personeel er het noorden bij kwijt. Kan je het de burgers dan kwalijk nemen als ze in de gaatjes in de wet springen?

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234