Jan Mulder teaser columnBeeld Humo

ColumnJan Mulder

‘Davies’ herinneringen knepen zijn keel dicht. De dingen hadden hém verzameld, niet andersom’

In 1972 werd ‘The Glory Game’ van Hunter Davies uitgegeven. Ik kocht het boek in The English Book Shop aan de Adolphe Maxlaan te Brussel. Het gaat over een jaar Tottenham Hotspur. Davies mocht overal bij zijn: trainingen, besprekingen, bestuursvergaderingen. Hij interviewde spelers thuis, vloog met ze mee naar buitenlandse wedstrijden, paste op hun kinderen. Hunter Davies was een soort voorloper van Netflix en sinds dat geweldige boek heb ik hem altijd gevolgd.

Op 5 november publiceerde Hunter Davies een stuk over zijn verzamelwoede met betrekking tot alles wat Tottenham betreft. Zijn hobby duurde meer dan een halve eeuw. Hij dacht er op een aangename manier de ouderdom mee in te gaan, maar op een dag belde hij zijn geliefde Tottenham Hotspur met de vraag of het clubmuseum belangstelling had. Een afgevaardigde van Spurs kwam bij hem thuis, vond de verzameling interessant en beloofde van zich te laten horen. Een week later dankte het bestuur van Tottenham Hotspur de heer Davies voor het aanbod, ‘maar in het museum is jammer genoeg geen plaats meer’.

Waar is mijn ‘The Glory Game’ nu? In een boekenkast op zolder? In die kast springt een transistorradio van Juventus meteen in het oog. Het was een cadeau voor alle spelers van de tegenpartij na een wedstrijd in de Europa Cup, de voorloper van de Champions League. Ernaast staat Davies’ boek en achter het boek ligt een dolk met inscriptie, een souvenir van het Finse Haka Valkeakosken ter gelegenheid van een duel in de Europa Cup tegen RSC Anderlecht: 1-10, vijf goals van Paul Van Himst, drie van Johan Devrindt. Tien Finse spelers kwamen op de fiets, eentje, de keeper, sprong met zijn voetbaltas van de laatste wagon van een trein met boomstammen die achter een doel langs reed.

Waarom wilde Hunter Davies al die gouden herinneringen kwijt? Ze knepen zijn keel dicht. Hij kon de hoeveelheid onomstotelijke bewijzen van de vergankelijkheid niet meer torsen. Het kan ook zijn dat zijn nieuwe vriendin ervanaf wilde, maar de wijsgeer in mij zegt: de dingen hadden hém verzameld, niet andersom. De persoon Davies bestond langzaam maar zeker uit kaartjes van een historische Cupfinal, programmaboekjes met alle handtekeningen op de cover, een shirt van Jimmy Greaves. Je wordt een lopende constructie van herinneringen, draagbare radio’s, dolken, concertkaartjes voor Bob Dylan, ansichten uit Madrid aan je ouders. Davies nam een beslissing die elke mens op een gegeven moment bestookt. Mij in ieder geval wel.

Ergens in een la moet een brief van Rinus Michels liggen waarin hij me vraagt speler van FC Barcelona te worden. De coach van Barça schrijft in schuin handschrift: ‘Natuurlijk moet daar een vergoeding tegenover staan.’ Eronder ligt een menukaart van het banket na een interland tegen Engeland, met de handtekeningen van Bobby Charlton, zijn broer Jack, Bobby Moore en Nobby Stiles. Lamsbout 1967. Ik zie een horloge van Real Madrid, persoonlijk overhandigd door voorzitter Bernabéu. Daar, een replica van de Europa Cup uit een seizoen waarin ik niet één minuut voor winnaar Ajax speelde wegens blessures. Ondergetekende is trouwens ook nog, zegt de oorkonde die uit de beker steekt, Burger van Verdienste van de stad Amsterdam.

De berg spullen zwelt aan: een 8 mm-filmpje met James Bond Roger Moore tijdens een lunch op de set van ‘Villa BvD’ (de allereerste dagelijkse talkshow tijdens een groot voetbaltoernooi, het WK 1998 dat Frankrijk won), een kiekje met Johan Cruijff en onze kinderen op het Sinterklaasfeest van 1973 bij hem thuis in Vinkenveen, een map röntgenfoto’s van mijn linkerknie uit 1970, genomen in de kliniek Edith Cavell te Brussel. Belangstelling?

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234