null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

AbortusrechtOpen Venster

‘De Amerikaanse conservatieven kiezen wel voor het ongeboren leven, maar daarna laten ze die kinderen aan hun lot over’

Lezersbrief

‘Privézaak’

Wat abortus betreft, wil de Amerikaanse Pro Life-beweging blijkbaar terug naar de obscure tijden van breinaalden en zeepsop of geheime bezweringen van kwade geesten. In het meest tegenstrijdige land ter wereld komen christelijke sekten voor, zoals de zich evangelisch noemende christenen. Zij hebben blijkbaar weinig op met de evangelische naastenliefde, niet enkel in eigen land, maar vooral in de derde wereld. Daar maken ze het verlichte engagement kapot van idealisten die zich inzetten voor de lotsverbetering van vrouwen en meisjes in het bijzonder.

Zwangerschapsonderbreking is net als euthanasie in de eerste plaats een privézaak en dat is op zich al delicaat en zelfs pijnlijk genoeg. Elke maatschappelijke bemoeienis komt neer op een politieke keuze, aangezien politici de wetten maken. Hoe maakt men werkbare wetten over het meest intieme? Naar mijn mening met de grootst mogelijke tact en bescheidenheid.

De Ierse Magdalena-instituten hebben tot ongeveer vijftig jaar geleden de gevolgen van repressie getoond: ‘gevallen’ meisjes en jonge vrouwen werden in die door nonnen geleide instellingen uitgebuit en misbruikt als straf voor hun zondige leven. Merkwaardig genoeg was het een vrouwelijke premier, de eerste en bij mijn weten voorlopig laatste, Mary Robinson, die abortus legaliseerde om een einde te maken aan het abortustoerisme naar Engeland.

Geen enkele vrouw zal lichtzinnig overgaan tot zo’n delicate beslissing, net zomin als men lichtvoetig kiest voor euthanasie.

Wie het ongeboren leven wenst te beschermen, moet zijn of haar bekommernis eerst laten blijken uit bezorgdheid om het al bestaande leven. En dan valt het toch schrijnend op dat de Pro Lifers doorgaans ontbreken in manifestaties tegen de waanzin van een oorlog, tegen de ecologische rampen of tegen de overbewapening die ons permanent bedreigt.

In het algemeen kan men keuzes maken voor zichzelf, maar die keuze via wet en soms zelfs via geweld opdringen aan anderen gaat meer dan één stap te ver. Elk oprecht zelfrespect wordt weerspiegeld in het respect voor de anderen, hoe anders die ook mogen zijn.

Staf De Wilde, De Haan.

Lees ook:

‘Schuldig voelde ik mij niet, wel een beetje marginaal’: vrouwen vertellen over hun abortus

‘Hoe hypocriet kan men zijn?’

Na de doortocht van Donald Trump weten we dat de Verenigde Staten onherstelbaar verdeeld zijn. De ene helft is progressief en staat met beide voeten in de 21ste eeuw, de andere helft is extreemrechts en conservatief helft en wil terug naar de tijd van de pioniers, de slavendrijvers, de godsdienstfundamentalisten en de blanke overheersing.

Het Amerikaanse hooggerechtshof, met een overwicht van conservatieve rechters dankzij Donald Trump, wil nu de wet over het recht op abortus nietig verklaren en de klok vijftig jaar terugdraaien. Het cynische aan dit verhaal is dat de conservatieven wel voor het leven van ongeboren kinderen kiezen, maar weigeren een degelijke sociale zekerheid en de kinderbijslag in te voeren, en de kinderarmoede te bestrijden. Met andere woorden, de kinderen moeten geboren worden, maar vervolgens hun plan trekken. Hoe hypocriet kan men zijn?

Guy Bervoets, Koersel.

Hebt u ook een brief in de pen zitten? Mail naar openvenster@humo.be of vul onderstaand formulier in:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234