brusselmans column webBeeld Humo

columnHerman Brusselmans

‘De coronacrisis maakt de aberraties bij halve en hele gekken niet beter, integendeel’

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite.

Dirk De Wachter en z'n medewerkster Ann Dierick zijn autoriteiten op het gebied van de geestelijke gezondheidszorg. Dirk De Wachter is de befaamdste psychiater van ons land, en dat heeft volgens hemzelf mede te maken met z'n uiterlijk. Zo zou hij naar eigen zeggen lijken op Nick Cave. Ik vind dat Dirk De Wachter evenveel op Nick Cave lijkt als Koen Crucke op Naomi Campbell, maar goed, hoe Dirk De Wachter eruitziet heeft weinig nut, het belangrijkste is dat hij mensen met burn-outs, psychoses, neuroses, schizofrenie, borderline, angsten, smetvrees, afschuw van paraplubakken, de onstuitbare neiging om minstens twee keer per dag achter een struik te schijten, de drang om in de knoessels van jonge meisjes te bijten en gekleed in een tutu en met een omgekeerde trechter op de kop en een bos prei in de reet over de Vrijdagmarkt te hollen, probeert te helpen. 

De coronacrisis maakt de aberraties bij halve en hele gekken niet beter, integendeel. Praktisch iedereen zit vol kwaadaardige adrenaline, veroorzaakt door de stress, de spanning en de zenuwen die Covid-19 dag aan dag door onze lijven jaagt, en het enige goeie aspect aan die continue adrenalinerush is dat je alert blijft, energie hebt, en zin voelt om bakstenen in tweeën te bijten met je voortanden, maar, zo zeggen De Wachter en Dierick, als het adrenalinepeil naar beneden gaat, wat onvermijdelijk is, dan zal de weerbots komen, en zullen ontelbaren in elkaar gezakt voor zich uit zitten te staren met een nagenoeg levenloze blik in hun ogen, en depressies zullen te allen kante om zich heen slaan, en bij velen zal de zwaarmoedigheid en de psychische hulpeloosheid een dusdanig effect hebben dat de betrokkenen eigenlijk liever dood willen. 

De Wachter en Dierick zijn degenen die fenomenen als zelfmoord, automutilatie, partnergeweld, van miserie de eigen haren uit de schedel rukken, en ook de haren uit de schedels van anderen, en op zo'n manier obsessief in de neus peuteren dat op den duur het neusbeen op de vloer valt, een halt dienen toe te roepen. We kunnen dus maar beter bij hen op consult gaan. De kwestie is dat ze door hun renommee een propvolle agenda hebben, en dat ettelijke slachtoffers hun heil moeten zoeken bij andere, minder in het spotlicht verblijvende psychiaters. 

Ikzelf ben patiënt bij dokter Willy Van de Coornbrugghe, een oudere arts, die in de jaren 70 zelf ook eventjes bekend werd toen hij voorstelde om alle pipo's met een afwijking in hun hersens in een grote boot te gooien en naar Madagascar te verschepen, waar ze hun plan maar moesten trekken. Willy kreeg daaromtrent veel kritiek, die hij pareerde door te zeggen: ‘In Madagascar kun je de ananassen zo uit de bomen plukken, dus de zotten zullen alleszins niet verhongeren.’ Ik heb hem als m'n psychiater gekozen en niet iemand anders omdat Willy z'n kabinet op loopafstand van m'n huis heeft, midden in het Patershol, in een vroegere kapel ter ere van Sint Trudo, die in vroegere tijden aanbeden werd als patroonheilige van de onnozelaars, de losers, de sukkels, de seuten, de aseksuelen, de vrouwen met een baard en de onmachtigen. 

Ik ga twee keer per week naar Willy, die dan zegt: ‘Een kop koffie, Herman?’ ‘Jazeker, Willy,’ zeg ik, ‘en drink zelf ook iets.’ Dan schenkt Willy voor mij een kop koffie in, en voor zichzelf een glas whisky, wat zeker niet het eerste van de dag is, want als ik bij Willy op consultatie ga, is hij meestal al ladderzat. ‘Die corona,’ zegt hij tegen mij, ‘dat is klein bier vergeleken met wat we in de oorlog meemaakten. Ik werd eens opgepakt door de Gestapo en die trokken met een nijptang m'n tien vingernagels en m'n negen teennagels uit.’ ‘Wat deden ze met de tiende teennagel?’ vraag ik. ‘Ik ben geboren met negen tenen,’ zegt Willy. Om dat te illustreren trekt hij z'n caoutchouc laarzen en z'n geitenwollen sokken uit, en toont z'n tenen. Precies negen, geen teen meer of minder. Op den duur praat ik over de problemen die de coronacrisis in mijn brein teweegbrengt, maar Willy wuift die problemen weg en schenkt zich nog een whisky in. ‘Wat jij moet doen,’ zegt hij, ‘is op je lamme kloten op de zetel liggen, en kijken naar documentaires over de oorlog, je zult dan wel anders piepen, met je ridicule virus. In de oorlog hadden de mensen geen tijd voor een virus, ze moesten 's nachts de baan op om voedsel te gaan stelen, anders zouden ze verhongerd zijn. À propos, probeer zoveel mogelijk ananas te fretten, dat is goed voor je bloedspiegel.’ Na een uur verlaat ik Willy, en hij heeft me slechts 15 euro gekost. Misschien heeft hij gelijk en is corona een lachertje en ananas ongelooflijk gezond.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234