Brusselmans column editieBeeld Humo

columnherman brusselmans

‘De nieuwe president zal nog voor de inauguratie neergeschoten worden door een lone wolf’

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite.

Het wordt uiteraard chaos. De verliezer zag er door de nederlaag ineens tien jaar ouder uit, kreeg last van door dolgedraaide psyche aangedreven miltvuur, moest een pamper dragen, en zal door de geheime dienst opgesloten worden in een pand waar hij boorzuur geïnjecteerd krijgt, en ten slotte heeft hij tijdens het totale wegkwijnen een ontmoeting met de Dood, die met een stralenkrans om zich heen alweder een loser komt wegjatten uit de krieuwelende massa's der sukkels die deze ellendige wereld bevolken. De winnaar zal nog voor de inauguratie neergeschoten worden door een lone wolf, een islamiet met een Ku Klux Klan-puntmuts op z'n bebaarde kop, een vroegere betrouwbare huisvader uit Nevada, met negen kinderen, een baantje als arbeider in de zinkfabriek, van onbesproken gedrag, hoewel hij op een keer, in de trein naar Connecticut ineens een roomblanke vrouw bij de pussy greep, en schreeuwde: 'Alle preuten zijn voor Allah!'

De kans op een burgeroorlog in Amerika is groot en wilde horden zullen op elkaar inbeuken, gewapend met geweren die ze gratis hebben gekregen bij de aankoop van een blik soep bij de kruidenier om de hoek. De politie gooit de uniformen over de haag, en alle agenten nemen ontslag en gaan solliciteren als lijkverbrander. Miljoenen mensen zullen verzuchten: 'Waar is de tijd van de goeie ouwe George W. Bush, toen het enige akkefietje dat ons een paar dagen kon verstrooien de nederval van de Twin Towers was, en hoe gelukkig waren we in die tijden, en we hadden jarenlang maar twee vijanden, Saddam Hoessein en Osama bin Laden, en die onnozelaars hebben we respectievelijk opgehangen en als doorzeefd lijk in de oceaan gesodemieterd, en verder ging alles z'n gangetje, hoewel het jammer was dat een president niet twee keer na elkaar herkozen kan worden, en de onvergelijkbare George W. Bush diende vervangen te worden door de Hawaïaanse kluchtzanger Barack Obama, niet eens een Afro-Amerikaan maar de bastaardzoon van Caraïbische scheefzeikers. Obama heeft, op de vernietiging van Osama na, in acht jaar tijd werkelijk niks van betekenis aan de geschiedenis toegevoegd, behalve die ene keer, toen hij tijdens het verjaardagsfeestje van z'n overschatte vrouw Michelle een glas cider te veel op had en in het Oval Office achter een potplant ging schijten.'

Dat zullen de Amerikanen verzuchten terwijl hun hebben en houden aan flarden wordt geschoten door tegenstanders. Maar wie zijn die tegenstanders, uit welke hoek komt hun wind gewaaid, wie vertegenwoordigen zij, wat is hun onderliggende kleur, hijgen ze zo hard omdat ze corona hebben of omdat ze kapot van de adrenaline naar adem dienen te happen, voorbereid op scalperen, verkrachten en het ontmannen van baby's van om het even welk geslacht? De oorlog binnen de grenzen van de VS zal eindigen, over een jaar of tien, in ongeveer de halvering van de bevolking, en wie overblijft zal compleet berooid op zoek gaan naar voedsel in de puinhopen van de McDonald's-filialen, in de tegen de grond gegooide resten van de Wendy's-filialen, in de rotzooi die is overgebleven van de KFC-filialen. Een president is er niet meer, een vicepresident nog minder, een Senaat nog véél minder, en de leiding zal in handen zijn van stamhoofden, magiërs en vertegenwoordigers van een God die zich in z'n veilige halo kapot zit te lachen. Bob Dylan zal er een liedje over schrijven, Jeff Koons zal er een postuurtje over maken en Emma Cline zal er een kortverhaal over schrijven, dat door niemand zal worden gelezen, net zomin als het lied gehoord zal worden en het postuur bezichtigd.

De rondstrompelende, elkaar bestelende bedelaars, van Alaska tot Florida, zullen binnen het jaar vergeten zijn dat de allerlaatste verkiezingen in hun land ook de allerbelangrijkste aller tijden waren, ze zullen alleen nog maar bezig zijn met overleven en het herladen van hun geweer, waarmee ze kwalijke straathonden en nog kwalijkere medemensen zullen afknallen, en het overal in gulpen uit lichamen spuitende bloed zal vol virussen zitten, maar daar ligt al lang niemand meer wakker van. Of het Biden werd of Trump of wie dan ook, het werd de Ramp met een hoofdletter. De pest is dat de Amerikaanse Nachtmerrie de diepe wateren zal oversteken, en Europa, Azië, Afrika en de rest van de planeet zullen de vroegere overheerser van de vrije wereld achternagaan, en zowel exploderen als imploderen, en tja, dan legt de hele wereld er het bijltje bij neer, en de aarde wordt een levenloze, nutteloos geworden plek, zo ze dat al niet reeds eeuwen tevoren was.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234