Delphine Lecompte Beeld Humo
Delphine LecompteBeeld Humo

ColumnDelphine Lecompte

Delphine Lecompte: ‘Als ik klaarkom, verdwijnen mijn gebreken kortstondig, ook mijn pyromanie’

Delphine Lecompte

Dichteres Delphine Lecompte bericht enthousiast over drankmisbruik, baldadigheden en amoureuze perikelen.

Om 9.30 uur betreed ik de beschimmelde huurwoning van de voormalige vrachtwagenchauffeur om me in zijn vieze bed te nestelen en mijn labia te laten afsabbelen. Tot mijn grote ontsteltenis tref ik de versleten trucker volledig gekleed en vitaal stofzuigend aan. Wraakroepend! Woedend sla ik hem vanuit de zetel gade. Hij negeert mij, zijn broek zakt af.

Ik verbijt mijn kwaadheid en lees een onbetrouwbare biografie van de bijtende syfilislijder Heinrich Heine. Hij schreef vlak voor zijn dood: ‘Jawel, men moet zijn vijanden vergeven, maar niet voordat zij hangen.’ Een prachtige grimmige gedachtegang. Ik kan alleen maar hopen dat ik ook met een dergelijke strijdvaardige ingesteldheid ten onder zal gaan, en dat ik mezelf nooit zal verlagen tot valse hypocriete sentimentele mildheid en blinde potsierlijke theatrale vergevingsgezindheid.

‘Wordt er nog gelebberd vandaag of moet ik opnieuw mijn toevlucht nemen tot masturbatie met een pennenzak van Robbedoes en Kwabbernoot?’ vraag ik ongeduldig. De voormalige vrachtwagenchauffeur staakt het stofzuigen en zegt streng: ‘Ik ben je seksspeeltje niet.’ ‘Toch wel.’ Ik sleur hem mee naar de slaapkamer en we copuleren. De voormalige vrachtwagenchauffeur graait geestdriftig in mijn gutsende pulserende genitaliën. Wanneer ik klaarkom, verdwijnen mijn gebreken kortstondig: mijn zwartgalligheid, mijn rancune, mijn afgunst, mijn pyromanie, mijn vaderhaat, mijn bijgeloof, mijn verstikkingsfobie, mijn krampachtige kleinzielige ambitieuze opflakkeringen, mijn zeepziederverering en mijn onverklaarbare tegennatuurlijke obsessie met poppenkastwolven. Dat geldt natuurlijk voor iedereen; iedereen is op zijn best wanneer hij neukt. Behalve verwerpelijke sujetten die erop staan te neuken met alpaca’s, imbeciele vogelwichelaars en/of frêle minderjarige fagottisten. Dan is de seks voorbij en moet ik helaas weer de manipulatieve egocentrische dichter, roekeloze dwangmatige stokebrand en grimmige misantroop Delphine Lecompte worden. Zo erg is dat nu ook weer niet.

De voormalige vrachtwagenchauffeur legt een plaat op, ‘Abigail’ van King Diamond. Ik wijs naar de vloer en zeg: ‘Kijk, hoe zinloos je gestofzuig was: daar liggen alweer meer dan 712 gram huidkorsten, 5.498 oorschelpschilfers en twaalf deerniswekkende pissebedden die tijdens onze copulatie de pijp aan Maarten hebben gegeven.’ De voormalige vrachtwagenchauffeur zegt vrijblijvend: ‘Jaja.’

Plots is het 16 uur en ik heb vanavond een voordracht in een sinister gehucht in het raadselachtige mergelrijke Limburg, een provincie die vaak wordt omschreven als ‘gastvrij en gemoedelijk’. Maar als je de inboorlingen blootstelt aan verontrustende blasfemische gedichten die worden bevolkt door sadistische zadelmakers en incestueuze imkers, dan vallen de maskers af en slaat de gastvrije gemoedelijkheid om in gierende wellust. Wat verkieslijker is. De oude kruisboogschutter voert me naar As. Hij vraagt: ‘Wat heb je vandaag uitgespookt?’ Ik antwoord eerlijk: ‘Ik heb gecopuleerd met de voormalige vrachtwagenchauffeur, vraag geen details. Je kwelt jezelf alleen maar.’ De oude kruisboogschutter zegt: ‘Geef me de details.’ ‘Ik ben te uitgeput om mijn zalige gekmakende explosieve transformerende orgasme uit de doeken te doen, je leest het wel in Humo.’ De oude kruisboogschutter moppert: ‘Hoe kun je de liefde bedrijven met zo’n vieze schurftige troosteloze clochard! Hij leest niet eens je gedichten! Ik wel!’ De oude kruisboogschutter declameert ‘Geen succes blues’, een gedicht waar ik me niet voor schaam.

De voordracht in As valt mee. Ik treed op in een kerk, iedereen is dronken en onkritisch. Een ontslagen kraanmachinist met een T-shirt van Led Zeppelin wil weten hoeveel het kost om mij twee weken gegijzeld te houden in zijn mansardekamer en mij om het uur anaal te penetreren met wrattige pastinaken en kneuterige reliekschrijnen. Ik zeg: ‘Dat is gratis.’ Maar de oude kruisboogschutter komt tussenbeide en beweert dat het onbetaalbaar is. Een listige intelligente bebaarde vrijwilliger met een heilige schrik voor rottweilers probeert een gesprek met mij aan te knopen over de aandoenlijke drankzuchtige vermaarde onwrikbare briljante ongeneeslijke hebefiele Eriek Verpale zaliger, maar de oude kruisboogschutter duwt me hardhandig in de auto. Op de terugweg denk ik aan deze regels van Heine: ‘Slapen is goed, dood zijn is beter – maar / Het beste is toch nooit geboren worden.’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234