Delphine Lecompte Beeld Humo
Delphine LecompteBeeld Humo

columndelphine lecompte

Delphine Lecompte: ‘Ik heb wilde plannen voor oudejaarsavond: in bed kruipen om halfacht en luisteren naar mijn Spotify-playlist ‘Cool Delphi’’

Delphine Lecompte

Een sprankelende blijmoedige kwijlende journaliste van Woef komt over de vloer. Mijn behaarde naakthond Zohra reageert panisch op haar gretige hitsige indiscrete taxerende blik, mijn tirannieke bastaardhond Bernard blijft onverstoorbaar en stoïcijns sabbelen op een kneuterige theemuts die de oude kruisboogschutter ooit kocht op daguitstap in Reims. Er staan locomotieven, fazantenstropers, kinderverkrachters, tragische eenhoorns en verdwaasde hinden op de theemuts. Ik zing de lof van mijn twee bastaardhondjes. Ik moet wel, het is Woef. Ik kan toch moeilijk bekennen dat mijn twee canine dwingelanden me vaak uitputten en de keel uithangen, en dat ik soms mijn uiterste best moet doen om geen versnipperde hortensia’s door hun Cesar-terrine met malse kip en zuiderse groenten met een vleugje saffraan te mengen. Maar kom, ik zie ze graag en dankzij de dagelijkse wandelingen met Bernard en Zohra heb ik vele kleurrijke mensen in de buurt leren kennen, dan denk ik in de eerste plaats aan Franky Loverboy, een gepensioneerde allesbehalve kannibalistische chauffage-installateur die in de Hoedenmakersstraat woont, in een tochtig rijhuisje dat hij heeft volgepropt met kermistijgers en trollenparafernalia. Op het toppunt van mijn alcoholmisbruik (maart 2020) ging ik elke middag Jupiler drinken bij Franky Loverboy, we keken naar Ment TV en Bernard deed vuile manieren met de grootste meest schele meest smakeloze kermistijger.

Na het Woef-trauma loop ik naar de beschimmelde huurwoning van de voormalige vrachtwagenchauffeur en schooi ik om cunnilingus. Na mijn orgasme vraag ik: ‘Zal ik je afzuigen?’ ‘Afzuigen?’ ‘Pijpen!’ roep ik geërgerd. ‘Zeg dat dan meteen. Je gebruikt nooit het woord ‘afzuigen’ wanneer je pijpen bedoelt.’ Door onze bitsige obscene linguïstische kibbelpartij is de schrale erectie van de voormalige vrachtwagenchauffeur in duigen gevallen. Met de moed der wanhoop probeer ik van de deerniswekkende kwartel opnieuw een fiere visarend te maken, maar ik ben geen magiër.

Nu kijken we samen naar de film ‘Femme Fatale’ met de ravissante Rebecca Romijn. De film verveelt me. Ik zou liever naar Slayer luisteren. Naar ‘South of Heaven’, dat is mijn favoriete plaat van Slayer omdat ze slechts 36 minuten duurt. Ik zeg tegen de voormalige vrachtwagenchauffeur: ‘Het zal je misschien verwonderen, maar vrouwelijke slangen hebben een clitoris. De clitoris werd jarenlang over het hoofd gezien door misogyne pocherige slangendeskundigen die er verkeerdelijk van uitgingen dat ze te maken hadden met geurklieren.’ ‘Dat is interessant, molletje,’ zegt de voormalige vrachtwagenchauffeur loom en lethargisch. Hij is niet echt geïnteresseerd in clitorissen, hij gedraagt zich meestal alsof ze een anatomisch verzinsel zijn.

Het is bijna oudejaarsavond, ik heb wilde plannen: in bed kruipen om halfacht en luisteren naar mijn Spotify-playlist die ik in een moment van narcistische fatterige zinsverbijstering ‘Cool Delphi’ heb genoemd. Ik ben Delphi. Er kan veel over mij gezegd worden (vulgair, ondankbaar, venijnig, trouweloos, perfide, geniepig, anorectisch, krankzinnig, onhygiënisch, egocentrisch, gewelddadig, enzovoort) en er wordt veel over mij gezegd, maar nooit wordt er gezegd dat ik cool ben. Of zelfs maar hip. Een intrigerende etymologische theorie is dat ‘hip’ of ‘hep’ een acroniem is van Hierosolyma est perdita, Latijn voor ‘Jeruzalem is verwoest’. Ik hou van etymologie. Maar ik hou nog meer van slangen. Mijn favoriete slang is de balkantoornslang, maar ik heb ook een boontje voor de diamantratelslang. Eigenlijk hou ik van alle slangen die zich niet laten wurmen in de terraria van misnoegde nukkige fantasieloze afgebeulde kiwisorteerders. Ik was ooit verloofd met een norse kiwisorteerder die een Hondurese melkslang had als huisdier. Ik heb de verloving verbroken omdat hij constant onsubtiele platvloerse grappen maakte waarin zijn melkslang en zijn fallus de kop van Jut waren.

De film is afgelopen, de voormalige vrachtwagenchauffeur staat op en legt de briljante plaat ‘The Lamb Lies Down on Broadway’ op. Hij doet het om mij te paaien, hij houdt niet van experimentele intellectualistische conceptplaten waarbij Peter Gabriel betrokken is. Hij haat Peter Gabriel. De voormalige vrachtwagenchauffeur vraagt: ‘Is Peter Gabriel een artiestennaam of is het zijn echte naam?’ Ik neem mijn iPhone en zoek het op. Ik zeg: ‘Het is wonderlijk genoeg zijn echte naam.’ ‘Fijn.’ Fijn? De enige die het woord ‘fijn’ mag gebruiken is de bedeesde zeepzieder. Hij gebruikt het rijkelijk. Om zijn geestdrift over orgasmes, gordeldieren, origamigoudmollen en preiquiches aan te duiden. Ik zeg: ‘Formidabel’, omdat ik een overdrijver ben. Een origamigoudmol is zelden formidabel.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234