Zillion Beeld rv
ZillionBeeld rv

humoOpen Venster

Delphine Lecompte: ‘Ik was ook in shock na het bekijken van ‘Zillion’, maar niet door die ‘schurftkop”

Lezersbrief

Lesley uit Wilrijk heeft eczeem. Gina uit Lochristi heeft eczeem. Danny uit Alveringem heeft eczeem. Ludo uit Tienen heeft eczeem. Kyrill uit Waasmunster heeft eczeem. Dolores uit Bavikhove heeft eczeem. Atticus uit Tielt-Winge heeft eczeem. Zoë uit Boechout heeft eczeem. Geppetto uit Beauvoorde heeft eczeem. Achiel uit Lokeren heeft eczeem. Mustafa uit Ganshoren heeft eczeem. Natasja uit Scheldewindeke heeft eczeem. Oscar uit Poperinge heeft eczeem. Keano uit Maldegem heeft eczeem. Cheyenne uit Sint-Denijs-Westrem heeft eczeem. Anna Livia uit Brasschaat heeft eczeem. Jean-Baptiste uit Mariakerke heeft eczeem. Ibrahim uit Herentals heeft eczeem. Viviane uit Wondelgem heeft eczeem. Oksana uit Deinze heeft eczeem. Chastity uit Langemark-Poelkapelle heeft eczeem. Kevin uit Bilzen heeft eczeem. Ilja uit Bredene heeft eczeem. Lutgarde uit Sint Niklaas heeft eczeem. Pedro uit Melle heeft eczeem. Finneas uit Dendermonde heeft eczeem. Lovely uit Heist-op-den-Berg heeft eczeem. Legend uit Merchtem heeft eczeem. Nicholas uit De Pinte heeft eczeem. Tamara uit Sint Idesbald heeft eczeem. Daisy uit Kessel-Lo heeft eczeem. Broes uit Jabbeke heeft eczeem.

Zelfs Delphine Lecompte uit Brugge heeft eczeem.

Eczeem is een bijzonder vervelende ergerlijke chronische huidaandoening. Ik ben ermee geboren. Ik heb dozijnen dermatologen afgeschuimd, de één al kribbiger dan de ander. Er bestaat geen echte remedie, noch tegen eczeem, noch tegen kribbigheid.

Ik heb eens een poëzievoordracht moeten afzeggen wegens een eczeemopstoot, al moet ik er eerlijkheidshalve aan toevoegen dat ik ook een bonkende dreinende kater had, en zin om vroeg in bed te kruipen met de robuuste experimentele plaat ‘Fragile’ van Yes, een massief marsepeinen savannegordeldier en een genopte dildo die ik had gekregen van Andy Fierens voor mijn 31ste verjaardag.

Is eczeem onaantrekkelijk? Natuurlijk! Eczeem is afgrijselijk, walgelijk, ontsierend, gênant, beklemmend en belemmerend. Niemand werpt een muntstuk in een waterput om zichzelf een schilferende chronische lekkende schurende walmende onappetijtelijke huidaandoening toe te wensen.

Beauty is zogezegd in the eye of the beholder. Maar schilfers, rode plekken, bultjes, blaasjes en een droge huid zijn niet esthetisch. Objectief, wetenschappelijk en kunsthistorisch vinden we symmetrie, een gezonde blos, veerkracht, elasticiteit, gaafheid, dikke lokken, ordentelijke genitaliën en jeugdigheid mooi. Uitstulpingen, letsels, schubben, schilfers, wratten, puisten, zweren, bulten, rectumprolapsen, hazenlippen en andere afwijkingen roepen reflexmatig – Darwiniaans – weerstand en wrevel in ons op.

Tegenwoordig is iedereen mooi, bekoorlijk en onweerstaanbaar. Zelfs albinodwergvrouwtjes met vitiligo, strabisme, een bochel, een stomazakje, een snor en een slecht karakter moeten worden omschreven als unieke ravissante waardevolle wezens. Zelfs zeventigjarige versleten cynische varkensslachters met paarse gezichtswratten, bloemkooloren, een horrelvoet, een kolossale balzakcyste en een codeïneverslaving moeten doorgaan voor fantastische charmante innemende persoonlijkheden. Wat een onzin!

De waarheid is natuurlijk dat mensen met een chronische ontsierende aandoening niet kunnen wedijveren met de gelukzalige verrukkelijke zorgeloze onbevangen schepselen die zijn geboren met een gaaf poezelig voorkomen. We willen allemaal Cindy Crawford, Linda Evangelista, Kelly Rowland of Kelis zijn (ik was een gedrochtelijke puber in de jaren 90, mijn referenties zijn tijdsgebonden).

De waarheid is ook dat telkens opnieuw te horen krijgen dat je een scharminkel bent, een zielenpoot, een alien en een freak, diepe wonden slaat. Ik heb zo vaak te horen gekregen dat ik een onwaardig schurftig abominabel akelig degoutant huiveringwekkend foeilelijk eczeemgedrocht was, dat ik er een tikkeltje zwartgallig en misantropisch van ben geworden.

Maar als Lesley uit Wilrijk schrijft dat ze in shock verkeerde na een welgemikte ‘schurftkop’ in de film ‘Zillion’, denk ik: waarom? ‘Zillion’ is een fictieve film met personages die lomp, harteloos, bruut en onaangenaam mogen zijn. Natuurlijk is het niet fijn om een ‘schurftkop’ genoemd te worden. En inderdaad: eczeem is niet hetzelfde als schurft – schurft kan behandeld worden, eczeem heeft men voor het leven. Maar het is niet Robin Pront (de regisseur van ‘Zillion’) die de belastingcontroleur een schurftkop noemt. Robin Pront heeft een film gemaakt over een resem antipathieke vulgaire hitsige mercantiele mensen die de teugels vieren en elkaar afzeiken. En zelfs al speelde zijn film zich af in een fijnzinniger milieu, wat dan nog? Overal treft men hardvochtige ploerten aan die het prettig vinden om mensen met eczeem verbaal te vernederen. Elke regisseur, elke kunstenaar mag harteloze vileine gemene sadistische personages uit zijn mouw schudden. Het is niet de taak van de kunstenaar om rekening te houden met de trauma’s, teergevoeligheden, misvormde tronies en eventuele huidaandoeningen van het publiek.

Al moet ik Lesley wel enigszins gelijk geven: het is een gemakzuchtig trucje om schurken op te voeren met een huidaandoening. Zestig procent van de schurken in films en andere media heeft er één: littekens, psoriasis, eczeem, ichtyosis, rosacea, sclerodermie, enzovoort. Instinctief zijn we er nog steeds als de kippen bij om mensen met een slechte huid te beschouwen als immorele onwaardige onbetrouwbare perverse leugenachtige gniffelende achterbakse devianten. We gaan er nog steeds van uit dat een mens die lelijk is aan de buitenkant wellicht weinig scrupules heeft en een dubieuze ethiek. Dat verraadt een gebrek aan verbeelding.

Nu op Humo:

Marlène de Wouters na haar #MeToo-getuigenis: ‘Als het met mij gebeurd is, neem ik aan dat er nog slachtoffers zijn bij VTM’

18 kenners over het muziekjaar 2023: ‘Deze band heeft alles om de nieuwe headliner van Graspop te worden’

‘Drink een kop koffie voordat u gaat joggen, dan valt u écht af.’ Met deze tips houdt u uw goede voornemens wél vol

Ik was ook in shock na het bekijken van ‘Zillion’. Niet door het gebruik van het woord ‘schurftkop’, maar door de pocherige protserige smakeloosheid van de film. De populariteit van een dergelijk lichtzinnig vulgair schreeuwerig troosteloos lomp beukend misbaksel schokt me.

Ja, Lesley: eczeem is een verschrikkelijke ergerlijke hatelijke kwellende afmattende ontmoedigende chronische aandoening. Nee, Lesley: ons hadden ze niet binnengelaten in de Zillion. Of misschien jou wel, maar mij zeker niet want ik heb naast eczeem ook nog: alopecia, korte beentjes, ziekelijke verlegenheid, een houterige motoriek, een mompelende spraak, een schrale boezem, een schele wantrouwige oogopslag, rare sleutelbeenderen, groteske polsen, weerzinwekkende achillespezen, en een haviksneus. Ik heb nooit geprobeerd om in een discotheek binnen te raken, behalve in de Beetlejuice te Koksijde. En het is me gelukt om in de Beetlejuice binnen te raken. Maar daar lieten ze zelfs raaskallende dementerende orgeldraaiers en incontinente bipolaire garnalenpellers binnen.

Lesley: je zou toch moeten weten dat de gemiddelde discotheekbezoeker een genadeloze ravissante jeugdige holle wispelturige vunzige onverlaat is. Probeer er niet bij te horen, Lesley. Nergens. Ook niet bij een lotgenotengroep van andere eczeemgedrochten, want ook daar zul je ze tegenkomen: de hypocriete pretentieuze pezewevers en konkelfoezende backstabbing twats. Verwacht geen soelaas of grootmoedigheid van je medemensen.

Ik had het rap door, dat ik er nooit zou bij horen. Dankzij mijn eczeem was ik verplicht om mijn talenten te ontwikkelen, met mijn gedrochtelijke kop alleen zou ik het niet redden. Ik was verplicht om onconventionelere ruigere dwarse weerspannigere vormen van kunst en esthetiek te omarmen. Ik vond uiteindelijk vele bondgenoten: freaks, misfits, punkers, dadaïsten, anarchisten, fiere landlopers, Ozzy, Tracey Emin, Mark Lanegan, François Villon, John Fante, Gregory Corso, Iggy Pop, Baudelaire, Max Beckmann, Wim Wenders, Marcel Duchamp, Alice Cooper, Gérard de Nerval, Jean-Luc Godard, Jackson Pollock, James Ensor.

De barmhartige kleurrijke wijze geestige baldadige roekeloze gulzige genadige mensen bevinden zich in de marge. In de normale reguliere maatschappij krijg je paradoxaal genoeg te kampen met walg en uitsluiting: met stompzinnige hardvochtige hufters die op je spugen omdat je een huidaandoening hebt waaraan je niets kunt doen, met hautaine compromisloze werkgevers die je misprijzen omdat er dode huidcellen op je schouders liggen, en met Benjamin Dalle.

Delphine Lecompte, Brugge

Hebt u ook een brief in de pen zitten? Mail naar openvenster@humo.be of vul onderstaand formulier in:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234