null Beeld Humo
Beeld Humo

columnDelphine Lecompte

Delphine Lecompte: ‘In ‘De tafel van vier’ zat ik onbehaaglijk dicht bij de geurloze moordenaar van de Meli, Gert Verhulst’

Delphine Lecompte

Straks ben ik te gast in ‘De tafel van vier’. De oude kruisboogschutter, die ik in deze column soms opvoer als ‘de misogyne paternalistische kleinburgerlijke versmachtende vunzige inhalige geriatrische geilaard die mij naar mijn poëzievoordrachten rijdt’, blijft thuis om te zorgen voor mijn tirannieke bastaardhondjes Bernard en Zohra. Hij zwaait me uit met zijn zakdoek en roept: ‘Doe het goed, Delphine! Geef mij eindelijk het eerherstel waar ik al jaren naar hunker!’ Ik roep: ‘Ik zal mijn best doen, vertederende kolonialistische ploert!’

Een taxi voert me naar Antwerpen. Ik nestel me op de achterbank met een boek over de beruchte Australische zeewesp, maar de taxichauffeur is helaas een openhartige spraakzame sympathieke gozer die een gezonde obsessie heeft met Natali Broods. Hij heet Rachid, en vraagt: ‘Wat is je beroep?’ Ik zeg: ‘Schrijver.’ Hij bekent: ‘Ik ben geen lezer, ooit kreeg ik ‘Ju­rassic Park’ van Michael Crichton cadeau van mijn vriendin, maar na drie pagina’s heb ik het opgegeven.’ Ik zeg: ‘De film is beter dan het boek.’ Ik heb een boontje voor Jeff Goldblum, ik zag hem voor het eerst in ‘The Fly’. Ik was 10 en zat in de klas van de racistische meester Willy. Wanneer meester Willy geen zin had om zich te verliezen in xenofobe tirades over zijn Turkse buur die te luid van zijn thee slurpte en elke ochtend op flemerige wijze ‘Goedemorgen, buurman! Ik wens u een prettige dag!’ tegen meester ­Willy zei, dan onderwierp hij ons aan één van zijn favoriete films. Rachid zegt somber: ‘Ik heb in de paasvakantie mijn chihuahua laten inslapen, het was zuur. Heb jij honden?’ ‘Ja, Bernard en Zohra. Ze liggen in de bovenste schuif.’ Rachid kent de uitdrukking ‘in de bovenste schuif liggen’ niet. Hij denkt dat ik een dierenbeul ben, helaas ontstaat het misverstand pas ter hoogte van Beveren.

Lees ook:

De 7 Hoofdzonden van ‘Arcadia’-actrice Natali Broods: ‘Seks is bij mij afhankelijk van de temperatuur: ik word mistroostig van koude. Maar zodra de zon er is, haal ik mijn achterstand ruimschoots in.’

Herman Brusselmans sprak met Delphine Lecompte: ‘Ik blijf het buitenproportioneel vinden wat ze Bart De Pauw hebben aangedaan’

Dan ben ik aangekomen: ik word hartstochtelijk begroet door het overrompelende voluptueuze onweerstaanbare stoutmoedige liederlijke Kirgizische orakel/drankorgel ­Anastasya Chernook. Ze heeft tarotkaarten bij, waarmee ze mijn toekomst voorspelt. Mijn toekomst ziet er rooskleurig uit: regenbogen, elfjes, schimmelpaarden, tijgerpythons, opium van de bovenste plank, een uitmuntende Bulgaarse schaamlipverkleining, en pakkende wurgseks met een sibillijnse okapiverzorger die op Alain Delon in ‘Plein Soleil’ lijkt. Dan betreden Herman Brusselmans en zijn hitsige ontwapenende chauffeur Muis de back­stage­ruimte. Muis is helemaal in de ban van de wulpse ­Anastasya, hij let zelfs niet op mijn muts van Ratt die ik speciaal voor hem op mijn zotte kop heb gezet. Trouweloze Muis! Dan begint de opname, ik zit onbehaaglijk dicht bij de geurloze moordenaar van de Meli. Zelf stink ik naar het voorvocht van Bernard, die soms mijn arm verkeerdelijk aanziet voor een magnetisch sletterig pinscherteefje. Ik val als een blok voor de felle intelligente scherpzinnige Hetty Helsmoortel. Ik wil haar meenemen naar Brugge en in de bovenste schuif van de protserige Louis Quinze-commode van de oude kruisboogschutter proppen. Het programma vliegt voorbij. De taxichauffeur die me terugvoert naar Brugge is godzijdank doofstom. Daardoor kan ik genieten van de troosteloze nachtelijke tegelpaleizen en naargeestige struisvogelkwekerijen langs de weg.

Terug thuis lees ik mijn mails: ­Engie, mama, Torfs. Verder word ik uitgenodigd om deel te nemen aan het volgende seizoen van ‘Over de ­oceaan’, het ideale programma voor een boulimische promiscue opvliegende sukkelachtige dichter met agora­fobie en een aversie tegen een kleine ruimte moeten delen met bv’s die nog nooit van Frans Pointl hebben gehoord, zelfs niet van Joe Lynn ­Turner! Ik beantwoord mijn mails niet. Ik denk aan Helena ­Christensen, die ik voor het eerst zag in de muziekvideo van ‘Wicked Game’. Ze was sloom, sensueel, onverschillig en topless. Er plakten zandkorrels aan haar zwembroek en onderarmen. Ze beet dromerig en apathisch op haar zwart gelakte vingernagels. Chris Isaak probeerde Helena te kussen, maar ze wendde wreed en verveeld haar hoofd af. Ik was een 12-jarig antipathiek zwartgallig eczeemgedrocht, ik zou nooit het zomerliefje worden van Chris Isaak. Ik zou zelfs niet het zomerliefje worden van de per­verse bedlegerige Cobraschilder die in de Penitentenstraat woonde en wiens stomazakje ik soms ververste. Hij was 105 maar hij had mijn 12-jarige ‘muggenbeetjes’ niet nodig, want hij werd op zijn wenken bediend door een wellustige Kroatische ex-tapijtenweefster die op ‘De grote odalisk’ leek.

Nu op Humo:

De rauwe rouw van Nick Cave: ‘Door de dood van mijn zoon ben ik één en ondeelbaar mezelf geworden’

Siska Schoeters, Tomas De Soete en Fien Germijns over 40 jaar StuBru: ‘Als je de muziek op Studio Brussel niet goed meer vindt, ben je waarschijnlijk te oud aan het worden’

Belgische artiesten in het voorprogramma van wereldsterren: ‘Voor de show zag ik Adele backstage braken in een vuilnisemmer’

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234