Delphine Lecompte Beeld Humo
Delphine LecompteBeeld Humo

ColumnDelphine Lecompte

Delphine Lecompte: ‘Is iedereen al vergeten dat ik mezelf onsterfelijk belachelijk heb gemaakt met een Justin Bieber-dansje in ‘De slimste mens’?’

Delphine Lecompte

Dichteres Delphine Lecompte bericht enthousiast over drankmisbruik, baldadigheden en amoureuze perikelen.

Vanavond heb ik een voordracht in boekenwinkel De Reyghere in mijn thuisstad. Dat is nog steeds het kneuterige versmachtende racistische folkloristische transfobe katholieke angstvallige benepen Brugge. Mensen vragen me soms: ‘Waarom blijf je in hemelsnaam in Brugge wonen?’ Dan antwoord ik eerlijk: ‘Omdat de weinige versleten truckchauffeurs, lugubere kaarsenmakers en verdorven touwslagers die nog bereid zijn om mijn 44-jarige kladderige labia te vertroetelen met een snoeischaar of een voegenschraper, nu eenmaal in Brugge gevestigd zijn.’

Tom America is helemaal vanuit Tilburg naar Brugge gereden om mijn voordracht mee te maken. Met Tom maak ik soms strandwandelingen, dan keuvelen we over Ensor en vadermoord, en soms barst ik los in een atypische uitbundige ‘West Side Story’-medley.

De boekenwinkel biedt zicht op de vulgaire deprimerende kerstmarkt. De monkelende pedante literatuurwetenschapper die me interviewt, is gepokt en gemazeld, al heeft hij vooral ervaring met melige schaapachtige Davidsfondsschrijvers die met hun schrijfsels zoveel mogelijk verbondenheid en tederheid willen oproepen, maar privé narcistische manipulatieve rotzakken zijn. De vragen zijn snoeverige intellectuele volzinnen met een lichte West-Vlaamse tongval, mijn antwoorden incoherente hortende ademstoten. Toch is het een geslaagde voordracht.

Mijn moeder zit op de eerste rij. Ze neemt haar iPhone uit haar handtas en googelt: ‘Was Robert Rauschenberg een liefdevolle vader?’, ‘Is het echt waar dat wilde otters de nieuwe huisdierentrend zijn?’, ‘Welke SS’ers hielden van telescoopvissen?’, ‘Waarom weet bijna niemand nog wie Peter Lorre was?’, ‘Is het moeilijk om een slangenbezweerder te worden?’, ‘Hoeveel poolexpedities eindigden in kannibalisme?’ en ‘Hoe kom ik in contact met andere luierfetisjisten in Christus-Koning?’ Na mijn voordracht mag ik mijn boeken signeren: ‘Aan de tomeloze adembenemende Fiorella’, ‘Aan de duizelingwekkende hitsige Geert’, ‘Aan de gulzige ontwapenende Franky’, enzovoort. Sommige schrijvers maken zich ervan af met: ‘Veel leesplezier!’ Omdat ze zo vlug mogelijk in bed willen duiken met die ene voluptueuze Moldavische fan die geen 73 jaar oud is, maar slechts 59. Ook mijn fans zijn oud, en overwegend homoseksueel en labiel. Ik hou van labiele homoseksuelen, maar ik verkies toch sluwe transseksuele coniferenscheerders.

Tom America zegt: ‘Je ziet er goed uit, woon je graag in je nieuwe huis?’ ‘Nee, ik woon liever in het propere paleis van de oude kruisboogschutter. ’s Nachts kan ik mijn blasfemische gedichten schrijven in zijn rustieke keuken en overdag kan ik in de behaaglijke woonkamer naar films van George Cukor kijken, terwijl de gecuckolde kruisboogschutter in zijn tochtige hangar vloertegels snijdt voor het geval ik toch ooit mijn intrek zou nemen in mijn huis in de Jan Boninstraat, en zou smachten naar zalmroze tegels met een motief van nijlpaarden uitgedost als rattenvangers.’

Nu verlaat ik de boekenwinkel en staar ik naar de herrieschoppers op de kerstmarkt. Waarom willen ze niet met mij op de foto? Zijn ze al vergeten dat ik heb deelgenomen aan ‘De slimste mens’ en mezelf onsterfelijk belachelijk heb gemaakt met een Justin Bieber-dansje? Ondankbaar uitschot! In de Vlamingstraat word ik eindelijk bestormd door een meute beschonken puberjongens die met mij op de foto willen omdat ze mijn ziekelijke verlegenheid zo ontzettend koddig vinden. Wat ruiken ze lekker en wat zien ze er goed uit. Nummer 1 lijkt op Jean-Pierre Léaud in ‘Baisers volés’, nummer 2 op de cast van ‘The Goonies’, nummer 3 op dat smeulende jongetje uit ‘Terminator’ en ‘American History X’, nummer 4 op een eczemateuze Litouwse varkenshoeder, nummer 5 op Boris Van Severen na een nachtelijke escapade in Helsinki met xtc en corrupte koorddanseressen, en nummer 6 op Peter Simpelaar, de vergeten Zeeuwse Rimbaud. Slechts één keer werd ik vergeleken met een dode dichter, Fritzi Harmsen. Een prachtig compliment, maar het sloeg nergens op. Het enige wat we gemeen hebben, is excentriciteit en dierenliefde.

Tot slot ren ik naar de beschimmelde huurwoning van de voormalige vrachtwagenchauffeur. We hebben het de laatste tijd moeilijk. Onze relatie lijdt onder mijn vreemde devotie voor de vernieuwende poëtische muziek van Kraftwerk, en onder het feit dat ik pica heb met zijn badges van Bad Company en Yes.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234