‘Meghan Markle afschilderen als een heilige of een heldin is dom en sentimenteel’ Beeld AFP
‘Meghan Markle afschilderen als een heilige of een heldin is dom en sentimenteel’Beeld AFP

Open Venster

Delphine Lecompte: ‘Meghan Markle verdient onze empathie. Maar niet alleen zij’

Het protserige, anachronistische, harteloze Britse koningshuis interesseert me niet, en de enigmatische Amerikaanse B-actrice Meghan Markle fascineert me evenmin buitensporig. Maar een toxische explosieve cocktail van die twee ingrediënten heeft wel een fantastisch spektakel opgeleverd. Al is het misschien cynisch om over spektakel te spreken, nu we te weten zijn gekomen dat Meghan met zelfmoordgedachten opgezadeld zat tijdens haar Rapunzelverblijf aan het hof, en dat psychiatrische hulp haar werd geweigerd.

Iemand die lijdt, wordt altijd groots, wijs en nobel gevonden. Maar lijden overkomt elke mens. Niemand is immuun voor verlies, verdriet, wanhoop, pijn en hopeloosheid. En dan zijn er nog de omstandigheden, het land waarin je geboren bent, je opvoeding, je klasgenoten, de boemannen die je al dan niet kruist, de brute pech, de willekeur, de genetische component, en je draagkracht.

Meghan afschilderen als een heilige of als een heldin omdat ze haar depressieve symptomen ter sprake bracht tijdens het interview met Oprah Winfrey, is dom en sentimenteel. Waarom voelen we slechts empathie voor welgestelde, fotogenieke jetsetters met een air van fierheid, noblesse en aristocratie? Waarom is het zo moeilijk om de loensende pistoolschilder die om de hoek woont, en te veel appeljenever drinkt sinds zijn enige kind van een paard gevallen en gestorven is, een hart onder de riem te steken? Te dicht? Te lelijk? Te confronterend? Of is het toch vooral de angst dat u hem dan dagelijks een hart onder de riem zult moeten steken? Dan kijkt u liever naar het hartverscheurende, filmische lijden van Meghan Markle. Ik begrijp het, maar het is erg dat u zo oppervlakkig en hardvochtig in elkaar zit. Het is erg dat wij allemaal zo in elkaar steken. De mens, die pretentieuze diersoort met al zijn opportunistische motieven, lafhartige listen en hypocriete drijfveren.

Meghan wordt weleens vergeleken met prinses Diana, maar ik zie vooral verschillen: Meghan is beheerst, Diana was luid. Meghan is statig, Diana was vulgair. Meghan is verzot op haar man (en vice versa), Diana had het zacht uitgedrukt moeilijk met Charles (en vice versa). Meghan is discreet, Diana was een flapuit. Meghan is mysterieus, Diana was doorzichtig. Meghan is intelligent, Diana was frivool.

Diana werd nooit gepest door het hof, het was eerder omgekeerd: zij treiterde het hof met haar geflirt, haar escapades, haar luchthartigheid, haar schreeuwerige kleren, haar sentimentele dierenmissies en haar grillige vriendschappen met dwaze vedetten en knullige oliesjeiks. Meghan werd misschien niet openlijk gepest door het hof, maar ze werd alleszins gefnuikt en in de steek gelaten toen ze in uiterste ontreddering haar zelfmoordgedachten uitsprak. Het is moeilijk om onbewogen te blijven bij die kennis. En om niet verontwaardigd te zijn over de stuitende kilheid van het hof.

Dus wil ik hier een lans breken voor empathie: empathie voor Meghan Markle, maar meteen daarna voor de morsige pistoolschilder om de hoek. Empathie, mildheid, en genade. Want we kennen het lijden van de ander niet. We weten niets af van de miserie van onze medemens. Ik pleit er dan ook voor om de televisie even uit te zetten, de straat op te gaan en open te staan voor de pijn van uw buurtbewoners. Geloof me, u zult niet lang moeten wachten op de tragische verhalen, onbeheersbare neurosen en deerniswekkende bekentenissen van vage kennissen die eruitzien alsof ze hun schaapjes op het droge hebben en niets hen kan overkomen.

Empathie, mildheid, en genade. Ook voor mij. Ja, echt! Ik heb ooit in een column geschreven dat ik naar de zelfmoordlijn belde en dat het een nare ervaring werd, maar rotte appels heb je overal. Maar ook in mijn interviews en gedichten heb ik het over mijn demonen en mijn kwetsbaarheid, en over mijn verblijf in psychiatrische instellingen. Ik wil niet als een teer plantje worden behandeld. Spotternij en plaagstoten ontvang ik heel graag. Kritische analyses van en scherpzinnige bemerkingen over mijn opiniestukken waardeer ik enorm. Venijn, bedreigingen, en rotte opmerkingen over mijn lelijke kop, die zijn niet nodig.

Tot slot wens ik Meghan en Harry een lang en gelukkig leven toe, en hopelijk blijven ze uit de buurt van Elton John. Dat ben ik ook van plan.

Delphine Lecompte, Brugge.


Reageren? Dat kan via openvenster@humo.be of via het formulier hieronder:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234