Delphine Lecompte Beeld Humo
Delphine LecompteBeeld Humo

ColumnDelphine Lecompte

Delphine Lecompte: ‘Mijn goede voornemen voor 2023: vaker naar conventionele pornovideo’s kijken waarbij geen dieren zijn betrokken’

Delphine Lecompte

Dichteres Delphine Lecompte bericht enthousiast over drankmisbruik, baldadigheden en amoureuze perikelen.

Ik bekijk de nieuwe foto op mijn Wikipediapagina. Een goedbedoelende hypochondrische palingvilder heeft die afgelopen zomer genomen na een poëzievoordracht in Asse. Hij is niet veel beter dan de vorige foto, waarop ik aan een tafeltje in een park in Arnhem knullig en grijnzend als een psychotische tantalusmeerkat ‘De dieren in mij’ zit te signeren met twee rotte voortanden: ‘Aan de weergaloze adembenemende roekeloze duizelingwekkende genereuze charismatische Patsy en Henk’.

Mijn goede voornemens voor 2023 zijn: minder adjectieven gebruiken wanneer ik bundels signeer in Arnhem, vaker wegduiken achter geparkeerde auto’s wanneer ik in de verte de ontslagen kraanmachinist zie die het altijd met mij wil hebben over het fatalisme van Couperus maar ik heb geen mening over het fatalisme van Couperus, lid worden van het Louis Couperus Genootschap, ruziemaken met de andere leden van het Louis Couperus Genootschap, op de zwarte lijst terechtkomen van het Louis Couperus Genootschap, het niet aan mijn hart laten komen dat ik op de zwarte lijst sta van het Louis Couperus Genootschap (het was onvermijdelijk), nooit meer schrijven over de cardiologische beslommeringen van mijn listige genadeloze keizerlijke wellustige gutsende moeder in mijn Humo-­column, niet ontmoedigd zijn wanneer ik naargeestige scheepsherstellers tegenkom die niet meteen staan te popelen om mijn aars te mismeesteren met hun knetterende knisperende tot de verbeelding sprekende alaam, geen voodoorituelen uitvoeren om kleinzielige literaire rivalen te verpulveren, minder muntstukken in waterputten gooien om kleinzielige literaire rivalen genitale wratten en anale prolapsen toe te wensen, een nieuw tapijt kopen om mijn huis in de Jan Bonin­straat gezelliger te maken, mijn behaarde naakthond Zohra trainen om niet te pissen op mijn nieuwe tapijt, Zohra snoepjes geven als ze toch pist op mijn nieuwe tapijt, mijn tirannieke bastaardhond Bernard belonen wanneer hij weer eens in de schenen van een vulgaire zwaarlijvige bulderende Beierse meubelmagnaat met een smakeloos T-shirt van Steel Panther bijt, Roger Waters driftiger verdedigen, Jan Fabre minder driftig verdedigen, de misogyne kleinburgerlijke koloniale protserige patserige oude kruisboogschutter niet meer afschilderen als een karikaturale seksistische possessieve pispaal, eindelijk dapper genoeg zijn om mijn karaokeversie van ‘Evil Woman’ van Black Sabbath los te laten op het sentimentele publiek van karaokebar Jude the Obscure te Hansbeke, vormvaste sonnetten schrijven over het intrigerende poliepstadium van de enigmatische schijfkwal, meer te weten komen over de kattenoognevel maar ook weer niet te veel, vaker naar orthodoxe conventionele pornovideo’s kijken waarbij geen dieren zijn betrokken, ‘Lik mijn vagina, rigide pezewever!’ leren zeggen in het Bosnisch en het West-Vlaams, minder venijnig zijn tegen mediocre wrokkige stadsdichters die valse accounts aanmaken op Goodreads louter om mijn magistrale boeken met de grond gelijk te maken, een nukkige baardagame adopteren, Ozzy Osbourne ontmoeten en hem mijn behaarde naakthond schenken, minstens twee keer per maand amok maken in een lotgenotengroep van slangenbezweerders met PTSS, nog steeds verbijsterd en verrukt zijn wanneer ik word geconfronteerd met ‘De blinde papeter’ van Gustave Van de Woestyne, meer afgeprijsde rivierkreeftsalade en abrikozen in blik kopen voor de vele bonte necrofiele tegelleggers in mijn leven, tegen de adviserend geneesheer van de CM zeggen: ‘Rira bien qui rira le dernier,’ samen met mijn sympathieke volkse hartelijke ontwapenende boekhouder naar ‘Long, Long, Long’ van The Beatles luisteren en daarna mijn facturen van april door de versnippermachine halen, niet meer kwaad zijn op Paul Claes, die me op de vingers tikte toen ik in mijn Humo-­column ‘April is the Cruellest Month’ verkeerdelijk vertaalde als ‘april is de wreedste maand’, aandachtiger luisteren naar de incestverhalen van blozende hese zenuwachtige confabulerende mandenweefsters uit Houtave, gemener zijn tegen kruiperige zonnebanktycoons die enkel kruiperig zijn omdat ik het nummer van Erik Van Looy heb en zij niet, Erik Van Looy opbellen en gretig palaveren over wijlen Paul Sorvino en Jack Nitzsche, eindelijk een origamidromedaris in elkaar flansen die niet lijkt op de gedrochtelijke erectie van een aan lager wal geraakte misantropische struisvogelkweker.

Uiteraard waren mijn voornemens veel te ambitieus, ik hield ze welgeteld acht uur vol. Op 2 januari was ik weer volop onorthodoxe morsige pornovideo’s aan het bekijken waarbij gespierde marterachtigen en struise Finse onderwaterlassers betrokken zijn, en bij het Louis Couperus Genootschap zijn ze me liever kwijt dan rijk.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234