illustratie Ratatouille v2 Beeld humo
illustratie Ratatouille v2Beeld humo

ColumnDelphine Lecompte

Delphine Lecompte: ‘Tijdens het schrijven masturbeerde ik per ongeluk met een waggelend pausbeeldje’

Dichteres Delphine Lecompte bericht enthousiast over drankmisbruik, baldadigheden en amoureuze perikelen.

De voormalige vrachtwagenchauffeur is dynamisch vandaag, ik herken hem haast niet: het is nog maar 13 uur en hij heeft al een pollepel afgedroogd, de houdbaarheidsdatum van een pakje parmaham gecontroleerd, zijn scrotum gewassen met het grijze washandje met de vervaagde distels, zijn gezicht gewassen met het blauwe washandje met de groteske giraffen, geklaagd over mijn geklaag over het tekort aan cunnilingus in mijn leven waar hij iets aan kan doen (of moet ik het vragen aan de verrukkelijke 23-jarige, naïeve, dromerige pistoolschilder die vorige week tegenover me is komen wonen?), gespot met mijn ernstige blik toen ik zei: ‘Vroeger was ik verzot op De Chirico, maar nu weet ik het niet meer’, verlangend gekeken naar een foto van Michelle Pfeiffer op de set van ‘The Witches of Eastwick’, gevraagd of Cher nog leeft (ja), zijn horoscoop gelezen (‘Kijk de kat uit de boom, een oude vlam kruist je pad, koop deze week geen schuimspaan en geen haarborstel met fuchsia handvat’) en zijn waterrekening betaald. Ik heb nog geen klap uitgevoerd, behalve het schrijven van een abominabel gedicht over een ruimhartige sneeuwruimer die per ongeluk een verdorven sponzenverkoper doodt met een porseleinen boskraagkalkoen. Tijdens het schrijven masturbeerde ik per ongeluk met een pausbeeldje dat waggelt op zonne-energie, maar het was drie uur ’s nachts en dus waggelde de paus niet, en het gedicht heb ik wijselijk gewist.

Mijn moeder belt me op en zegt: ‘Ik maak me zorgen over je gemoedstoestand.’ Ik zeg: ‘Je zou je beter zorgen maken over mijn uit de pan swingende kleptomanie, mijn vreugdeloze promiscuïteit, mijn onstuimige benzodiazepinemisbruik, mijn hervonden Roemeense lijmverslaving, mijn lamlendige zelfverminking met cassettedoosjes van de ondergewaardeerde muziekgroep Twisted Sister (de voormalige vrachtwagenchauffeur onderbreekt: ‘Twisted Sister ondergewaardeerd? Jij slaat ook van alles uit je botten!’) en met de strenge victoriaanse tandextractie-instrumenten die ik lang geleden heb gevonden op de drempel van een wanordelijke wekkerwinkel in het ondraaglijk pittoreske Deinze, nee, Nazareth, en over mijn onweerstaanbare drang om abominabele gedichten te schrijven over incestueuze imkers, necrofiele tegelleggers en verdorven sponzenverkopers.’ Mijn moeder zegt: ‘Dat zijn uitingen van je problematische, zelfdestructieve gemoedstoestand die me zulke grote zorgen baren dat ik elke nacht acht uur slaap en op zonovergoten middagen mijn genitaliën in de watten laat leggen door minderjarige degenslikkers en Montenegrijnse messenslijpers in dure hotelkamers, die ik me kan permitteren aangezien ik in tegenstelling tot jou een universitair diploma heb behaald en voltijds heb gewerkt als leerkracht Frans, met een groot misprijzen voor de vele onbevallige proletarische pubers die grenouille met een lelijke Vlaamse r uitspraken en die nog nooit van Proust hadden gehoord, en die giechelden als ik Balzac ter sprake bracht.’ Ik giechel ook, en daarna verbreek ik de verbinding.

De voormalige vrachtwagenchauffeur trekt mijn broek uit en likt zowaar mijn vagina, ik kan mijn geluk niet op! Helaas wordt er op de radio geestdriftig gesproken over de macaronipinguïn, dus vind ik het moeilijk om me te concentreren. Na het gesprek over de macaronipinguïn wordt er een liedje gespeeld: ‘Sea of Love’, maar niet de originele versie, het is de coverversie van The Honeydrippers. Ik vind dat een puike versie, maar toen ik eens aan de kannibalistische luchtballonvaarder van de Elf Julistraat toegaf dat ik ‘Sea of Love’ van The Honeydrippers bijna even mooi vond als het origineel van Phil Phillips, schreeuwde hij: ‘Stomme geit, je kent niets van muziek! Ik zou je moet afslachten met een buxusschaar, en had ik er één binnen handbereik, ik deed het ook! Wacht eens even, ik heb een broodmes binnen handbereik…’ Maar ik wachtte niet, ik liep weg en sindsdien ben ik wel zo slim om mijn liefde voor de coverversie van ‘Sea of Love’ voor mezelf te houden.

Ik kom klaar en de voormalige vrachtwagenchauffeur hapt naar adem. Sinds hij elke dag twee granaatappels, een kiwi, een kippenlever en een marsepeinen kubuskwal in huzarenuniform uit het raam gooit, zien zijn lokken er weelderiger uit. Ik zeg: ‘Bedankt voor de cunnilingus, maar eigenlijk moet ik je niet bedanken, want cunnilingus is geen heldendaad.’ ‘Toch wel,’ beweert de voormalige vrachtwagenchauffeur. Op de radio zegt iemand dat hij van Rusland houdt omdat Gogol er werd geboren, omdat broedermoord en coprofilie en het mishandelen van pedante haikuschrijvers er worden aangemoedigd, en omdat ontbijten met wodka tot de etiquette behoort.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234