null Beeld Johan Jacobs
Beeld Johan Jacobs

Open Venster

Delphine Lecompte: ‘Zelf draag ik een pruik, maar de holle haarknipacties van verwende Westerse vrouwen zijn zinloos en aanstellerig’

Lichtzinnige pretentieuze zelfgenoegzame Franse actrices en aanstellerige opportunistische vrouwelijke parlementariërs knippen hun haar af uit steun voor de Iraanse vrouwen die protesteren tegen het Iraanse regime, dat Mahsa Amini heeft vermoord omdat ze haar hoofddoek niet op de correcte wijze droeg.

Delphine Lecompte

Dat is allemaal goed en wel. Ik bedoel: ik neem mijn hoed af voor de duizelingwekkende verbluffende overrompelende hartstochtelijke radicale moed van de protesterende Iraanse vrouwen. Maar de holle opzichtige haarknipacties van verwende Westerse vrouwen zijn zinloos, aanstellerig, theatraal, egocentrisch en potsierlijk.

Ik draag een pruik. Maar zelfs al droeg ik geen pruik, zelfs al had ik ravissante adembenemende geurende lokken, dan nog zou ik mijn steentje niet bijdragen. Er bestaan verstandigere waardevollere blijvendere robuustere manieren om de dappere protesterende Iraanse vrouwen een hart onder de riem te steken. Bijvoorbeeld: onze weke hypocriete apathische regeringsleiders onder druk zetten om een duidelijk fors standpunt in te nemen tegen het theocratische regime van Iran.

Onlangs zat ik in ‘De afspraak’: knullig, stamelend, aarzelend en onbeholpen. Ook daar ging het over de dappere duizelingwekkende onversaagde stoutmoedige protesten in Iran. Even vreesde ik dat Bart Schols een schaar zou tevoorschijn toveren en dat hij de ernstige wijze vinnige waardige intrigerende Iraans-Belgische politicologe Elly Mansoury en de sukkelachtige gehavende verguisde schrijver Delphine Lecompte moreel zou verplichten om onszelf te kortwieken. Gelukkig hield Bart zijn manieren en toverde hij helemaal niets tevoorschijn.

Maar wat ik me vooral afvraag: waar blijven de mannen? Wanneer worden we getrakteerd op de magnifieke aanblik van een Iraanse man met een schaar?

Wellicht nooit. Mannen hebben tegenwoordig vaak even weelderige lokken als vrouwen. Mannen zijn natuurlijk een stuk ijdeler, dommer, zwakker, narcistischer, kinderlijker en bijgeloviger dan vrouwen. Vrezen ze misschien dat hun kracht in hun lokken schuilt, zoals bij het Bijbelse personage Samson? Ik denk dat we lang zullen moeten wachten op die eerste wonderlijke mythische heroïsche integere man die vrijwillig een hap met een schaar uit zijn haardos durft te nemen.

Ooit was ik opgenomen in de psychiatrie. Wat me opviel: bijna alle vrouwelijke patiënten schoren hun haar af. Ik had nog geen alopecia, maar ik weigerde om mee te doen met die koortsige driftige destructieve bestraffende schaarrijke massapsychose. Waarom knippen vrouwen in nood, na hartzeer, na een verhuizing, na een miskraam, na de dood van een geliefde gekoesterde sledehond hun eigen lokken af? Omdat lang haar bevallig is? Omdat vrouwen (vaak terecht) schrik hebben om in het oog te springen en te bevallen aan vadsige incestueuze opvoeders en aan roofzuchtige beschonken scheepsherstellers?

Maar wij, vrouwen, moeten niet bang zijn om te paraderen, om ons te tooien, om kleurrijk, parmantig, sensueel, wulps, flamboyant en begeerlijk te zijn. Een prooi zijn we sowieso. Lelijke vrouwen worden ook verkracht, bewijsstuk: ik. Kaalgeschoren worden was een straf die wreed en openbaar werd toegemeten aan collaborerende feeksen na de Tweede Wereldoorlog.

Mijn collega Heleen Debruyne verklaarde in één van haar columns dat ze niet meer wordt nagefloten sinds ze een korte coupe heeft. Maar het is toch niet Heleen die moest veranderen? Het zijn de mannen die hun hitsige boertige lage onnozele schrille fluitgeluiden moeten stopzetten! Ik toonde de oude kruisboogschutter eens twee foto’s van Heleen: voor en na. Hij dacht dat de kortgeknipte Heleen een man was. Mannen geilen nu eenmaal op gezonde glanzende lange veerkrachtige lokken: Man Ray, Ernest Hemingway, Renoir, Munch, Botticelli, Frida Kahlo, Velazquez, de prerafaëlieten, enzovoort… Een man die beweert te houden van een gekortwiekt wicht is een leugenaar.

Ik vind alle vrouwen mooi, ook de kale en de geschoren vrouwen: de efemere elfjes, de tomboy-types, de fluïde goths, de stekelige anorectische schuimbekkende punkmeisjes, Sinead O’Connor en Demi Moore in ‘G.I. Jane’. Maar dat naarstige gewelddadige afknippen van de eigen beschermende troostrijke dierlijke veilige warme isolerende haren schijnt me destructief en kastijdend toe. Alsof vrouwen zichzelf in de boeien slaan, zichzelf kleineren, zichzelf wegcijferen, boete doen, een offer brengen.

Het zijn de Iraanse mannen die hun schaar zouden moeten bovenhalen. Niet uitsluitend de Iraanse mannen. Alle mannen. Mathieu Terryn heeft formidabel jaloersmakend haar, het haar van Daan is al wat dunner geworden maar toch nog steeds elegant en suave. Mauro Pawlowski is grijs aan het worden, maar zijn dos blijft sjamanistisch, prikkelend, dierlijk, aromatisch, magnetisch en betoverend.

Nee, het zijn niet de vrouwen die zichzelf moeten verminken en gedrochtelijk maken. Kort haar is bekoorlijk als een vrouw 15 is en de delicate gelaatstrekken heeft van een frêle delicaat broos smetteloos onsterfelijk porseleinachtig Scandinavisch sprookjeswezen. Maar meestal oogt kort haar dof, misantropisch, zwartgallig, verbolgen, ontgoocheld, ellendig, miserabel, treurig en verslagen. En vaak ruikt het naar: ziekte, zelfhaat, ontbering, verminking, verslaving, depressie en kansarmoede.

Natuurlijk moeten vrouwen helemaal niet voldoen aan patriarchale misogyne schoonheidsidealen. Uiteraard zouden vrouwen geen moment wakker moeten liggen van het esthetische keurslijf waarin seksistische zwijnen hen willen dwingen. Maar is het patriarchaal? Is het misogynie? Is het een keurslijf?

Ik ken veel vrouwen (5.782) en bijna alle vrouwen die ik ken, willen een gezond woest indrukwekkend oogverblindend duizelingwekkend lang en/of torenhoog kapsel: glans, laagjes, elasticiteit, keratine, rozengeur, bedwelming, magie, jungle en volume. Is dat een simpele zaak van darwinisme, instinct, conservatisme, atavisme en burgerlijkheid?

Nee, het is net omgekeerd: mannen willen de kapsels van hun heksen en minnaressen temmen. Mannen vinden krijsende dansende zuipende lezende troela’s met lang ongebreideld verwilderd haar gevaarlijk, onuitstaanbaar, dominant, agressief, intelligent, listig en ergerlijk. Mannen willen plechtige brave formele onberispelijke gebeeldhouwde bewegingloze stijve waardige keurige verstilde haarsnitten. Mannen willen vrouwen die zichzelf gedeisd houden en die hun haren bedwingen met knellende elastiekjes, puntige diademen en groteske sadistische schuifspelden.

Vrouwen rouwen wanneer ze ongewild hun haar verliezen: door chemotherapie, stress, zwangerschap, hormonen, trauma of alopecia.

Men kan wel roepen dat alle vrouwen mooi zijn. Maar dat is je reinste onzin. Lang haar is keizerlijk, sletterig, artistiek, heidens, ravissant, adembenemend, verleidelijk, aanlokkelijk, grillig, provocerend, geselend en mysterieus. Er bestaan bijna geen sirenes, geen martelaressen, geen priesteressen, geen suffragettes, geen vrouwelijke spionnen, geen vrouwelijke microbiologen, geen vrouwelijke piloten, geen blueszangeressen, geen discuswerpsters met korte deerniswekkende plukken.

Elke religie wil het kapsel van de vrouw ondermijnen: netjes, pruiken, potsen, mutsen, hoofddoeken. Het is overal hetzelfde: mannen hebben schrik van wilde autonome harige onbeheersbare ongetemde tegendraadse weerspannige vrouwen. De strengen van vrouwen zijn woedende sissende lasso’s en opstandige striemende zwepen.

Daarom wil ik schreeuwen tegen alle vrouwen met zalige weerbarstige ongebreidelde lokken: laat die lokken toch in godsnaam (of nee: vooral niet in Zijn naam, maar wel in naam van de autonomie, democratie, kunst, wellust, promiscuïteit en emancipatie) weerbarstig, unruly en ongebreideld zijn. Tem ze niet, boetseer ze niet en doe ze geen pijn met een schaar. Haar is luxe. Haar is vrijheid. Ontembare onbedwingbare lokken zijn: lust, losbandigheid, branie, decadentie, weelde, welvaart, verwennerij, kracht, macht, provocatie, vrijgevochtenheid en zelfstandigheid.

Vrouwen die zichzelf beroven van hun strengen straffen uitsluitend zichzelf. Het is een vorm van automutilatie. En natuurlijk kwelt het mij: ik, kaal mager ouwelijk deerniswekkend eczeemgedrocht, ik die hunker naar een ‘normale’ volle haardos.

Doe vooral wat jullie willen, vrouwen, zussen, vriendinnen. Maar geloof geen moment dat het afknippen van jullie haar een zak zal uithalen, zolang de mannen meewarig en lafhartig aan de zijlijn blijven staan. Het zijn de mannen die hun solidariteit moeten bewijzen. Maar de mannen blijven weer buiten schot.

Onlangs zat ik in ‘De slimste mens’ naast Eva De Roo. Eva is raadselachtig en bekoorlijk: rank, gaaf, uitbundig, blakend, sprankelend en jeugdig. Ze heeft lange benen, mooie blosjes, pronte borsten en gezonde lokken. Eva is getrouwd met een rockster. Een erg harige rockster. Jan Paternoster: ik bied u een schaar aan.

Maar nu lijkt het alsof ik uitsluitend mannelijke muzikanten viseer. Ik doe daarom ook een brutale gulzige scherpe oproep aan enkele collega’s: de wufte protserige flamboyante geëngageerde Jeroen Olyslaegers, de virtuoze narcistische eenzelvige ziekelijk ambitieuze imagobewuste Ilja Leonard Pfeijffer, en de ontwapenende integere minzame genereuze geestige productieve nakende vader Herman Brusselmans. En in de Wetstraat denk ik onder anderen aan: Bart Somers, Sven Gatz, Conner Rousseau, Tom Van Grieken en George Louis-Bouchez. Mannen: bewijs voor één keer dat jullie aan dezelfde kant staan als de onderdrukte vrouwen in Iran. De onderdrukte vrouwen overal. Knippen, knippen, knippen.

Delphine Lecompte, Brugge

Hebt u ook een brief in de pen zitten? Mail naar openvenster@humo.be of vul onderstaand formulier in:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234