Delphine Lecompte Beeld Humo
Delphine LecompteBeeld Humo

ColumnDelphine Lecompte

‘Heb je zin in een worstenbroodje?’ ‘Nee, maar wel in wurgseks’

Dichteres Delphine Lecompte bericht enthousiast over drankmisbruik, baldadigheden en amoureuze perikelen.

De voormalige vrachtwagenchauffeur is jarig zonder bombarie. De heilige Ria overhandigt hem door het raam een doos gevuld met tabak, deodorant, colalolly’s en frangipanes. Ik geef de voormalige vrachtwagenchauffeur een envelop gevuld met geld: lelijk en gemakzuchtig.

Mijn tweede geschenk is dat ik zijn penis in mijn mond neem, maar dat is meer een geschenk voor mezelf en hij zegt melancholisch: ‘Een man kan niet klaarkomen op zijn verjaardag.’ Ik zeg met mijn mond vol strandwormachtige penisaders: ‘Dat zullen we nog wel eens zien!’ Ik klink als een gewiekste manipulatieve hertogin omgetoverd tot charmante argeloze bloemenverkoopster. De voormalige vrachtwagenchauffeur komt klaar en omdat hij jarig is, doe ik alsof ik zijn zaad naar binnen zwelg, maar in werkelijkheid gebruik ik mijn ‘Fear of the Dark’-T-shirt om het op te vangen. Het zaad neemt de vorm aan van een afgrijselijke kaalhoofdige zombie met snode plannen, rode ogen en kromme klauwen. Nee, dat is slechts de albumhoes van de minst begeesterende plaat van Iron Maiden; het zaad werd compleet verzwolgen door de vollemaan. Ik zeg: ‘Zie je wel dat een weke wrokkige hypocriete sentimentele bittere drankzuchtige redneck slash ex-trucker uit Jabbeke kan klaarkomen op zijn verjaardag!’

Nu maak ik een bespottelijke kroon van de zoekertjeskrant vol tweedehandsbontjassen en eenzame 60-jarige meubelmagnaten op zoek naar frisse Wit-Russische koorddanseressen om te martelen met victoriaanse wolkammen, primitieve dopsleutels, behekste kapstokbomen, mislukte Wagnerbustes, pretentieuze broodbakmachines, gesluikstorte speelgoedtelefoons en dode zadelmakervrouwen. Ik zet de kroon op het hoofd van de voormalige vrachtwagenchauffeur, maar niet hardhandig. De voormalige vrachtwagenchauffeur schudt de kroon van zijn hoofd en drinkt in zichzelf gekeerd veertien blikjes pils wreed en/of ironisch Argus genaamd.

Ik was mijn handen en neurie ‘Gotta Serve Somebody’ zodat ze zeker proper zijn. Daarna maak ik een marsepeinen patroonheilige soldaat: Eligius, beschermer van blikslagers, van betonvlechters, van scharenslijpers, van buitenwippers van knullige discotheken nabij Oostakker of Dadizele, en van lipizzanerpaarden met pancreastumoren, hoefbevangenheid en staarteczeem. Hij lijkt op John Wayne Gacy die me voorgoed verloste van mijn mededogen voor clowns.

Ik vraag aan de voormalige vrachtwagenchauffeur: ‘Heb je zin om mee te gaan naar de gesloten hoedenwinkel in de Ezelstraat? We kunnen op de drempel zitten en wachten tot een genereuze walvisvaarder ons rum, lijm, een trompet, een vogelbekdier, een winkelhaak, een katholieke volleybalspeler en de verzamelde gedichten van Walt Whitman aanbiedt.’ ‘Oké.’ We wandelen korzelig en sloom naar de beruchte hoedenwinkel. We plaatsen onze dunne gehekelde veelgeplaagde achterwerken op de drempel en wachten op de fabelachtige walvisvaarder. Hij komt niet.

De voormalige vrachtwagenchauffeur speelt luchtgitaar op ‘Tush’ van ZZ Top. Wat is hij mooi wanneer hij zich verliest in kinderachtige sleaziness en vettige uitbundigheid, precies een middeleeuwse allegorie van kuisheid. Of net niet. Hij stopt bruusk en zegt intens bedroefd: ‘Ik zal nooit naast een cactus staan en mescal drinken in Colorado Springs, ik zal nooit bevriend raken met een aan lager wal geraakt kindsterretje naast een immense sculptuur van een shuttlecock in Kansas City, en ik zal nooit oraal verwend worden door een Jayne Mansfield-dubbelgangster achter een kalkoenfokkerij ten noorden van Reno.’ Om de voormalige vrachtwagenchauffeur op te beuren sleur ik hem mee naar de struisvogelkwekerij van Nazareth en daar op het parkeerterrein pijp ik hem voor de tweede keer. Ik lijk helaas niet als twee druppels water op Jayne Mansfield. Maar de voormalige vrachtwagenchauffeur knort niettemin tevreden en komt overtuigend klaar op een gedumpte rugkrabber in de vorm van een misnoegde klasfotokameel.

Nu keren we terug naar de beschimmelde huurwoning van de voormalige vrachtwagenchauffeur. In de Schottinnenstraat komen we alsnog een genereuze walvisvaarder tegen, maar we slaan zijn geschenken af, behalve de trompet en de lijm en de katholieke volleybalspeler. Het is ondertussen elf voor middernacht, de voormalige vrachtwagenchauffeur vraagt: ‘Heb je zin in een worstenbroodje?’ ‘Nee, maar wel in wurgseks.’ Ik krijg geen wurgseks en ik werp het worstenbroodje kwaad naar een concertaffiche van Voodoo Lounge, de mosterd blijft plakken aan Nijmegen.

De voormalige vrachtwagenchauffeur verfrist zijn gezicht met een vaalblauw washandje waarop te veel distels en te weinig lapsnuitkevers staan. Dan kruipen we in bed en spreken we vol ontzag over de blasfemische horlogemaker van de Oorlogsvrijwilligerslaan. Twee dagen geleden heeft hij een transseksuele coniferenscheerder en een pot Nutella verzwolgen tijdens de anachronistische wagenrace van ‘Ben Hur’.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234