heleen debruyne teaser Beeld Humo
heleen debruyne teaserBeeld Humo

ColumnHeleen Debruyne

Heleen Debruyne: ‘De wokers en zij die zich zorgen maken over de wokers houden elkaar gegijzeld’

Ik kreeg het aan de stok met een persoon die men tegenwoordig woke zou noemen. Het verwijt: ik was er niet in geslaagd een zogenaamde safe space te voorzien voor queers, mensen van kleur, transpersonen en mensen met een psychische kwetsbaarheid. (De context: ik modereerde een gesprek, sommige sprekers waren voorzichtiger en genuanceerder dan anderen, niemand was gemeen.) Mijn eerste, defensieve reactie: ‘Kom zeg, je weet half niet hoe veilig je was. We waren toch niet in het repetitiekot van Jan Fabre? Of in de Bond van Sovjetschrijvers onder het regime van Stalin?’ Na even te hebben nagedacht, mijn volgende defensieve reactie: ‘Maar ik ben toch zelf ook behoorlijk queer en er waren nog andere mensen van kleur, mensen met psychische kwetsbaarheden, en die vonden het erg gezellig! Wie ben jij om te spreken voor anderen, anderen die hun identiteit anders dan jij niet als een erelint op hun borst willen dragen? En trouwens, een gesprek is toch geen therapeutische sessie, elk gesprek draagt het risico in zich ‘onveilig’ te worden?’

De aantijging vond ik vaag en onzinnig en toch had ik er last van. Veel meer last dan van de boze berichten van onprettige sujetten die me een domme koe noemen, die zeggen dat vrouwen al genoeg rechten hebben, dat het toch de spuigaten uit loopt met die slecht geïntegreerde vreemdelingen hier. Die ben ik meteen na het lezen weer vergeten. Dit bleef spoken.

Ik ben niet alleen. In de media verdringen zich de publieke figuren die zeggen zo veel last te hebben van de wokebeweging. Rectoren van universiteiten, zangers, comedians, auteurs, activisten, politici: allemaal figuren die op het politieke spectrum ergens tussen het centrum en links zweven. Woke is een dreiging, bedreigt onze vrije meningsuiting, vergalt elk pleziertje in het leven, zeggen ze. Maar wat is woke nu eigenlijk? Mensen die terecht strijden voor meer gelijkheid maar dat op zo’n boze, verontwaardigde manier doen dat ze zelf vooral ergernis en woede opwekken, mensen die er misschien altijd al waren maar nu op de sociale media een platform hebben gekregen. Hoe gevaarlijk is dat werkelijk? Gevaarlijker dan extreemrechtse terroristen, homohaat, populistische, nationalistische, racistische politieke partijen die drommen kiezers achter zich weten te scharen?

Misschien is het net omdat wij, de auteurs, comedians, rectoren, zangers, zo graag geloven dat we aan de goede kant van de geschiedenis staan, de strijd voor meer rechtvaardigheid steunen, dat we zo veel meer last hebben van dat vage woke dan van de veel grotere dreiging uit rechtse hoek. In die hoek hopen we niemand te overtuigen. Maar de woke kritiek komt persoonlijk binnen: hoezo, zijn we geen goede mensen dan? En zo houden de wokers en zij die zich zorgen maken over de wokers elkaar gegijzeld in een eindeloze stroom van wederzijdse verwijten en niet-constructieve mediarelletjes. Ik trap er niet meer in. De woker mag hopen overal safe spaces te vinden (veel succes!), ik mag die kritiek feestelijk negeren. En nu over tot de orde van de dag.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234